Tears of Hurt, A Smile of Hope

ONE LAST CRY

By rigortiz@yahoo.com

Copyright © 2004. All rights reserved. http://groups.yahoo.com/group/queer_factor

Chapter 1

“Do I hear NINE HUNDRED???” Bulungan ang mga tao sa loob ng hall. Pero walang nagtataas ng kamay upang mag bid. Tumataas ang tension, the bid started at P 700.00 and now umabot na sa P 850.00. “Guys, the ‘slave’ we have here is worth more than that. Wag kayong kuripot ‘no! We’re trying to raise some serious fund here.” Sigaw ng lalaking in-charge sa bidding habang itinuturo ang lalaking sentro ng ‘bentahan’. Umalingawngaw ang tawanan. Namumula naman sa kahihiyan si Jeff. Hindi sya mapakali sa kinauupuang stool habang napapalibutan ng mga estudyante from second year to fifth year ng Architecture class. Sya ang sentro ng atensyon dahil sya ang kasalukuyang nakasalang sa bidding chair. Hindi nya makuhang tingnan ang mga tao sa paligid, pakiramdam nya ay sinusuri ng mga ito ang buo nyang pagkatao. “NINE FIFTY!” sigaw ng isang babaeng estudyante from fourth year. “Nine fifty! Do I hear ONE THOUSAND?” muling tanong ng lalaking in-charge. Gwapo si Jeff. Alam ng buong campus yon. Campus crush. Campus heartthrob. Aminado naman ako na sa una ko palang pagkaka-kita sa kanya ay nagka-crush na ako sa kanya. Haay… sino ba ang hindi magkaka crush sa isang Geoff Eigenmann look-a-like? Second year student ng college of Architecture si Jeff. Transferee sya from another university. Graduating na ako noon. Nakayuko pa rin si Jeff. Nakatingin sa sahig. Nakakaramdam ako ng awa sa kanya. Dahil sa tingin ko ay hindi talaga sya kumportable sa sitwasyong kinalalagyan nya. Sino ba naman ang magiging kumportable na para kang isang commodity na pinepresyuhan at pinagtatawaran? But he doesn’t have any choice. Tradisyon na sa University – among Architecture students na mag conduct ng bidding para makapag raise ng fund ang student organization. Pulos first years at transferees ang dumadaan sa bidding at ginagawang ‘slave’ ng kanyang ‘master’ na nakabili sa kanya for one week. May consent ito ng eskwelahan at required lahat ng mga estudyante to participate. Dahil graduating na ako, may privilege akong bumili ng ‘slave’. In fact even before nag start ang activity, I am already eyeing Mr. Jeffrey Angeles to be my ‘slave’. “Ok, for your info guys, Mr. Jeffrey Angeles loves to play basketball and is a great swimmer as well. He is also good in drafting and color rendering. Now, do I hear ONE THOUSAND????? ANYONE…? Going once…. Going twice…” “ONE THOUSAND!” sigaw ko. Lahat yata ng mga tao ay sa akin nabaling ang atensyon. Ako naman ang nakaramdam ng pagkahiya. Pati ang mga kaibigan kong katabi ko ay nagulat sa akin. “SOLD FOR ONE THOUSAND PESOS TO MR. NAJ ROBLES!!!” Naghalo-halo ang sigawan at tuksuhan. I realized I made a mistake. I am gay but I’m not out. “Naj, bakit mo binili?” tanong ng friend kong si Roxy. “Ha? Magaling daw sa drafting eh, papagawa ko sa kanya yung ibang plates ko.” Mabilis kong sagot. “Ganon?” parang hindi sya kumbinsido sa sagot ko. “Oo… Halika na, bayaran ko na.” aya ko sa kaibigan ko. “Uyyyy… pakilala mo ko ha?” hirit pa nito. Inabot ko ang bayad sa isang fifth year student din na officer ng organization. “Hi Naj, na meet mo na slave mo?” tanong sa akin ng officer. “Hindi pa.” “Sandali, tawagin ko.” Bago ako nakasagot ay tinawag na nga si Jeff at ipinakilala sa akin. “Jeff, this is your master… Naj. Graduating na yan. Naj, this is Jeff naman, transferee.” Naka ismid si Jeff. Halata kong inis. “Jeff, you are required to report to your master and have him sign your logbook twice a day. Una, sa umaga before you go to your class and then sa afternoon before ka umuwi. Is that clear?” Tumango lang si Jeff. Ako naman ay nagsimula na ring mainis sa kanya. Ano ba ang tingin nya sa sarili nya? Artista? “Lets go Roxy, I will deal with him tomorrow.” Alam kong nadinig ni Jeff ang sinabi ko at napa singhal sya. Noon ko na realize na nagkamali nga yata ako sa ginawang ‘pagbili’ rito. ………………………………………………………… I cannot say na exciting ang buhay ko. Paano magiging exciting if you’re in the closet? But my life is not boring din naman. Being an only child has its perks. And being popular in school has also its advantage. I may not be included sa top ten ng most beautiful people sa campus but certainly, I am confident with myself. Several instances na girls would flirt with me as well and since I am in hiding, sinasakyan ko na lang. But I never give anyone false hopes. I am friendly with everyone and I guess that attitude has made me more popular than my looks. The following day may klase ako ng 10 am. Dumating ako sa school ng 9:30 at nakatambay sa ilalim ng puno kasama si Roxy. Nagku kwentuhan kami ni Roxy ng dumating si Jeff bitbit ang maliit na logbook nya. Nahinto kami sa kwentuhan ni Roxy at napatingin kami kay Jeff. Walang salitang inabot sa akin ang logbook nya. “Ibili mo muna kami ng softdrinks sa canteen bago I sign ni Naj yan. Hehehe!” sabi ni Roxy. Nagulat ako sa malditang bestfriend ko, hindi ko na nakuhang magsalita pa dahil naunahan ako ni Jeff sa pagsagot kay Roxy. “You’re not my ‘master’ kaya you have no rights giving me orders.” Sarkastikog sagot ni Jeff. Nainis ako. Pabiro lang ang sinabi ni Roxy pero seryoso at mataas ang tono ni Jeff. “Hey, what’s your problem? Hindi ka ba pwedeng biruin ha?” sagot ko kay Jeff. Natahimik si Jeff. Yumuko. Pero alam kong inis pa rin sya. Ako man ay inis na rin sa kanya and I cannot tolerate yung ganoong attitude. “Since I AM your ‘MASTER’, I want you to obey whatever my friend asks you to do… ok?” Di sya sumagot. “Is that clear Mr. Angeles or do I have to inform the organization about your attitude?” “Ok…” halos pabulong na sagot nya. Alam kong takot si Jeff dahil alam nyang mahihirapan sya kapag nakarating sa school org na uncooperative sya. “Yun naman pala eh… well then… you heard my friend… heto ang P50.00 bumili ka ng softdrinks sa canteen at pagbalik mo, pipirmahan ko yang logbook mo. Be sure to be back in 10 minutes, may klase pa kami or else… walang autograph.” Pambubuska ko. Napansin ko na pinipigilan ni Roxy ang pagtawa. Umalis na si Jeff parang lulugo-lugo. Nakaramdam rin ako ng awa sa kanya kaya lang I have to do that para mabawasan ang sungay nya. Crush ko nga sya but it doesn’t mean na I have to tolerate his attitude. Pero the truth is nasaktan din ako sa sinabi ko. I want us to be friends at least and not like this. “Ang taray mo naman!” bati sa akin ni Roxy. “Ikaw kasi, sinimulan mo. And besides, wala syang karapatang mag inarte. I paid P1,000.00 for him remember?” Roxy and I are the best of friends. Napagkakamalan na nga kaming mag-syota dahil sa sobrang closeness pero si Roxy lang ang nakakaalam ng pagkatao ko…. ng pagiging bakla ko at tanggap nya ‘yon with no conditions at all. ………………………………………. That night I received an unexpected call. “Naj?” “Yes, who is this?” “Si Jeff.” “O, bakit?” mahinahong tanong ko. “Can I just buy out yung bid mo sa akin?” “What do you mean?” “I’ll double yung P1,000 pesos na binayaran mo in exchange of your signatures in my logbook.” “Are you aware Jeff na bawal yang sinasabi mo? The School Org will run after you pag nalaman nila yan?” naiinis na sagot ko. “You won’t tell them naman right?” “Whats your problem ba Jeff? Lahat naman kami dumaan kami dyan and here you are bribing me to break the rule?” “Wala akong problema Naj? I don’t know why you are so mean to me? You have no use for me naman.” “Ang problema sa yo Jeff , mas marami ka pang reklamo. You should learn how to obey first before making any complaint.” Then he hangs up… I realized I have just declared war.

Chapter 2

The following day, I was disappointed sa nangyari sa amin ni Jeff. Then I made a decision. I never waited for him to come to me. Ako na ang naghanap sa kanya sa campus. I found him sa library. Nilapitan ko sya at naupo ako sa harap nya. Nakita nya agad ako at mabilis syang nagsalita. “If you are here to lecture me on what is wrong and right or if you will threaten me na isusumbong mo ako sa school org, then I’m telling you Naj, hindi ako natatakot. You can do or say whatever you want but I don’t care anymore.” Matigas ang boses ni Jeff. Galit. “Nope, I’m not here to argue with you. I just want to tell you na I’m releasing you from being my slave. I won’t say a word sa school org because I know it will jeopardize your status knowing na transferee ka. Now, if you could just lend me your logbook so I can sign them in advance. Ok?” mahinahong sagot ko. Hindi sya nakapagsalita. Alam kong he’s not expecting that. Kahit ako ay medyo nagulat sa sinabi ko dahil usually sasabayan ko rin ng galit yung galit nya. But then, I know that’s the best thing to do. Mabilis ding nakabawi si Jeff sa reaction nya. “Ok, here is my logbook. I don’t have the money right now but I can give it to you tomorrow.” Parang umakyat ang dugo sa ulo ko sa sobrang insulto. Akala nya ay ginagawa ko ito dahil sa pera?!? “Damn you Jeff! I don’t need your money!” kinuha ko na ang logbook at lumakad palayo dahil napansin kong pinagtitinginan na rin kami ng ilang tao sa library. Para akong sinampal sa sinabi ni Jeff. Sa insinuation nya na pera-pera lang ang labanan. Ang kapal ng mukha ng gago. Kung may crush man ako sa kanya dati, biglang naglaho na parang bula ang lahat ng yon. For me, he’s not worth it. ***** Napansin yata ni Roxy ang pagiging matamlay ko kaya I told her yung nangyari. She said nothing at first pero I almost choke when she said that I probably like Jeff and that’s a sign of frustration. How could she say that? She’s my friend! “Naj, kilalang-kilala na kita. You cannot hide your emotions from me. But you know Jeff…. The two of you….It’s just impossible…” “Impossible? And what made you say that?” “Well. Number one… he is STRAIGHT… period!” “That makes sense…” “Bakit kasi ayaw mong patulan yung iba dyan.” “Roxy, will you please stop pushing me? You’re my friend but that doesn’t give you the right to meddle with my personal life.” “A ganoon? Sige friend mo LANG kasi ako!!! Sorry po!” Sabay tayo at alis ni Roxy. Magsisimula na ang klase ko kaya di ko na sya hinabol and besides nagkapatong-patong na kasi ang galit at inis ko. I wasn’t able to concentrate sa klase. Kaya I chose not to attend sa huling subject. Diretso na lang akong umuwi ng bahay. Mabigat ang dibdib ko at nagkulong ako sa kwarto. I slept and woke up with a fever. I checked my cellphone, I have a text message from Roxy, ganoon naman talaga kami, para talagang mag syota, away-bati and three missed calls from an anonymous number. Who could it be? Isang tao na namang walang magawa sa buhay? I called back but the phone is off. I text Roxy back and replied na di ako makakapasok since I am not feeling well. She thought it was because of her but then I told her na may sakit talaga ako and she could visit me sa bahay after her class if she likes. She agreed and promised to bring my favorite rhum cake. I was home alone. I was just renting a studio-type condo since my family is from Bacolod. I slept the whole day at bumangon lang ako ng makaramdam ako ng gutom. Around 4 pm nang may mag-doorbell. Si Roxy na siguro. Pagbukas ko ng pinto, ako naman ang nagulat. Si Jeff. Ang gwapo nya talaga kahit mukhang hindi pa sya naliligo. Noon ko lang napansin na balbon pala sya dahil may bakas ng mga tumutubong balbas at bigote na hindi na-ahit. Parang nawala ang lahat ng galit ko sa kanya at gusto ko syang yakapin… halikan… pero teka… bakit nandito sya? “What are you doing here?” pinatamlay na tanong ko…ayokong mahalata nya ang excitement. “What’s wrong with you?” tanong nya dahil I really looked like I’m sick. “Isn’t it obvious? May sakit ako.” “Can I come in?” mahinahong tanong nya. “Halika para mahawa ka…” bulong ko. “What?” tanong nya uli. “Sabi ko, tuloy ka…” Itinuro ko sa kanya ang isang upuan habang kinuha ko naman ang upuan sa harap ng PC ko. “If you’re here to humiliate me further… then do it now ..… I’m hungry and I have to feed myself pa… ok?” “Look Naj, I am here to apologize….” Ganon? Sya… si Jeffrey Angeles – mag a apologize? “I know I was a total ass with you pero sana you’ll accept my apology. I have learned my lesson well and I realized my mistakes.” Wow. Parang na overdoze yata ako sa Tylenol ah.. I couldn’t say anything. “Can you at least say something?….” tanong nya sa akin. “Ha? Sorry… hmmmnnn… it’s so unlikely of you to be doing this Jeff but then I really have nothing against you. Apology accepted.” Then he smiled. Ngayon ko lang uli nakitang ngumiti si Jeff and he really is something. Well, call me traitor but I think bumalik na 100% yung crush ko sa kanya. “Thanks Naj… I wouldn’t take much of your time… you need to rest pa.. I’ll just talk to you pagpasok mo…. anyway… are you ok now… di ka ba dapat magpatingin sa doctor? I can drive you to the clinic.” “No. I’m ok. I feel better now… I just have to eat something and I’ll be…..” “I can cook for you…” suggestion nya. Sya? Ipagluluto ako? Sa hitsura nya mukhang wala syang alam sa kusina. Eh kung lasunin nya ako? “No it’s ok. Ima-microwave ko na lang yung spaghetti sa ref…” “That’s not very healthy. Paano ka gagaling nyan? Hindi ka naniniwalang marunong akong magluto no? Hehehe! Let me redeem myself and prove to you…please…” Who am I to say no? That time hindi na demonyo ang tingin ko sa kanya kundi angel. Hahaha! “Are you sure about this? You really don’t have to…” but then he gave me a wink. A WINK???? “Ok… go ahead… may konting laman pa ang ref ko. Feel free to use anything you can find there.” “Sige, just stay in your bed and I will call you once its ready na.” excited yata ang boses nya. “I’ll just stay here. Will check my e-mails kasi…” but the truth is gusto kong panoorin ang gagawin nya. Sa sulok ng mata ko, binubusisi ko si Jeff. Ang tindig nya… ang hubog ng katawan nya… at ang bawat kilos nya…. Bagay na bagay sa kanya ang puting t-shirt at asul na maong. Lutang na lutang sa simpleng kasuotan nya ang kanyang kakisigan. Ang matipunong dibdib at braso na dinantayan ng pino at manipis na balahibo. Ang tila hindi nasuklay na buhok na binagayan ang gwapo nyang mukha. Pakiramdam ko ay lalong tatas ang lagnat ko habang pinagmamasdan ko sya. Napansin yata ni Jeff na pinapanood ko sya at huling-huli nya ng lumingon sya sa akin. Bigla kong binawi ang aking tingin pero nakita na nya ako. Isang ngiti lamang ang isinukli nya sa aking pagtanghod.

Chapter 3

Forty five minutes later… na check at nasagot ko na ang mga e-mails ko… at si Jeff, pa sipol-sipol pa habang nagluluto. He really is cute, pati movements nya is such a turn on. Kung kahapon ay sasabihin mo sa akin na pupunta sa bahay ko si Jeffrey Angeles at ipagluluto ako… then I would say straight in your face na it’s ABSOLUTELY IMPOSSIBLE. But there he is in my kitchen…. “Food is ready…” announce ni Jeff. Food nga ba o…. heh… sama ko talaga. Ako na nga ang pinakitaan ng kabutihan ako pa ang nag-iisip ng masama. Erase! Erase! Hmmmnnn… mukhang mabango…. Mukhang masarap. Or talagang gutom lang ako? Tumayo ako at lumapit sa lamesa. Ano to? Sopas? “Kanino ka natutong magluto?” tanong ko. “Well… my family owns a restaurant and I practically grew in the kitchen.” Hmmnnn… mukhang may alam nga. Aber… tikman…. Aba… masarap… as in masarap talaga. “Anong masasabi mo?” nakangising tanong nya. “Ok sya…” “Ok? Yun lang??? Hey this soup is the BOMB… tapos sasabihin mo ok lang? Come on… hehehe!” “Yeah… it’s good… masarap nga sya… parang pang fine dining ang lasa… salamat Jeff ha…” “No… that’s ok… I owe you big time. Pasensya ka na rin sa akin…” “No problem…” “Naj….” “Yes Jeff?” “I really am sorry for acting strangely. Hindi naman talaga ako mayabang or hambog…. Maybe mali lang talaga yung sitwasyon ng pagkakakilala natin. But now I’m grateful na even if we started on a rather diffcult manner, at least nakilala kita. Last night I called you in your cell to apologize but then you are not answering your phone. Then I found out na absent ka today because may sakit ka kaya I decided to come over uninvited. I was so guilty dahil sa nangyari yesterday and I’m really sorry…” Sya pala ang tatlong missed calls ko kagabi. I really couldn’t believe he is saying these things. He looks and sound so sincere naman. “Wala ‘yon. I have my share kung bakit it happened. Let’s just forget about it and move on…” “Thanks Naj…” “Thank you too Jeff… by the way, I have already signed your logbook, wait kukunin ko lang.” Inabot ko kay Jef ang logbook nya. He took it and flipped the pages. “Naj….” “Yes…” “We can still be friends right?” “Sure….” Tama ba yung naririnig ko? Jeff and me? Friends? Wow? Then he tore the pages that I signed in his logbook. I gave him a questioning look. “I want to earn my way out…. The proper way…. Gusto kong I fulfill yung duty ko as your slave…” “But….” “Tama ka Naj. I am no special person and that’s unfair to everyone…” “Are you sure?” “Yes I am….” “Ok… don’t worry… I’ll be nice to you…..” “Hahaha! You should be… after all… were friends now di ba?” …and his eyes disappeared as he laughed and smiled at me. Pakiramdam ko ay magaling na ako. Instant wonder. Goodbye Tylenol. “…. Hey. I have to go. I want you to finish your meal and drink your medicine after. Ok?” “Teka muna…” sita ko sa kanya. “What?” nagtatakang tanong nya. “I’m the master here. I’m supposed to be the one giving orders.” Biro ko. “Hey, the rule states that the master-slave arrangement is within the school grounds lang no?” Hmmnnn. Tama sya. Naisahan ako. “Very well… you did your research Mr. Angeles ha. Sige, I’ll see you in school.” “Ok then. Bye bye Naj.” “Bye Jeff.” Pakiramdam ko ay parang bola ng basketball ang puso ko na tumatalon-talon sa dibdib ko. Corny? Absolutely. But that’s how I felt that time. Not because I’m in love…hmnnn… siguro nga… but maybe because of having someone like Jeff for a friend. Wala pa yatang two minutes nakaka-alis si Jeff ng may mag doorbell sa pinto. Bakit sya bumalik? May nakalimutan ba sya? Pagbukas ko ng pinto… si Roxy with a blank face. “Hi Rox!” bati ko sa kanya. Dire-diretso syang pumasok sa loob. Naupo sa harap ng lamesa at ipinatong ang pasalubong na cake. “Oh.. bakit ka ganyan makatingin?” tanong ko. “Nakasalubong ko si Jeff… he said galing sya dito. He doesn’t look mad and you’re don’t look mad either. What’s going on?” nakakalokang sita nya. “Yes, galing sya dito. Hayan o, pinagluto nya ako ng soup.” “Sya ang nagluto nito? Why would he do that? Are you sure this is safe to eat?” “Ano ka ba? Paranoid ka na. Hehehe! Yes, he cooked that. I watched him while he’s preparing that kaya I know walang lason yan.” “Nalilito ako?!!! Bakit?” “Ganito, he came here and apologized. Then he offered to prepare this soup nga.” “Ganon? Ganon kadali at pumayag ka? I smell something fishy…. Magpaka-honest ka nga sa akin… what’s going on? you like him no?” “Like? Yes… that’s an open secret naman between us di ba… but don’t worry may fever lang ako pero hindi naman ako hibang. Ok?”…. yup hindi ako hibang to condition myself na magkakagusto sa akin si Jeff. It seems I was able to convince her. Rox is like a sister to me, she doesn’t want me to get hurt and she always treated me like a baby despite the fact na I am a full-grown man and that she’s the one who looks more like a baby. “Ok. Tikman ko nga ito….. hmmmnnnn…. Aba…. Masarap nga…. Marunong palang magluto ang mokong na ‘yon…” “Told you…”

Chapter 4

Days passed and the friendship I have with Jeff seems to grow each day. He and Roxy became friends as well. A friendship that made me jealous. Di ko alam kung nagseselos ba ako dahil close si Roxy kay Jeff or dahil close si Jeff kay Roxy. Nakakalito. There are times na mas madalas pa silang magkasama at parang ako ang na etsa-pwera. Then Jeff came to me one day and asked if we could talk. “Naj, is it possible for two friends to fall in love?” “Nope, its not.” “Do you suppose I should tell my friend na I am falling in love sa kanya?” “Well, it is better to speak it out kaysa naman sinosolo mo.” Ouch… ang galing kong magpayo pero ako hindi ko magawa. “You see.. I am having this weird feeling kasi. This is not the first time na ma-inlove ako but then it’s like I’m falling for the first time? You know the feeling right?” “Hmmnnn… not exactly. Hindi ba pare-pareho lang ang love?” “Nope. There are different levels of love. Dati ang tapang-tapang kong manligaw pero ngayon, natatakot ako. I don’t know. Fear of rejection perhaps.” “You shouldn’t be Jeff. No girl in this campus has the power to resist someone like you. You have the looks and the qualities of a perfect boyfriend. Im sure you can easily win any girl.” “Uy, grabe ng pambi-build-up yan. Pumapalakpak na tenga ko. Friend nga talaga kita. Eh paano kung i-reject nya ko?” “So what? Lahat naman tayo ay nakaka experience ng rejection. Nobody is immune from being rejected. What important is nasabi mo sa kanya na gusto mo sya… na in love ka sa kanya. Kung after noon ay i-reject ka nya, then at least you did not deny yourself the chance of knowing if that person is also in love with you. The worst part kasi is dumating ang panahon na you will regret not telling her about your feelings and it’s too late. You should either take your chance or be sorry for the rest of your life.” “Bakit ang galing mong magpayo Naj?” “Ha? Bakit naman sa akin napunta ang usapan? Siguro ganito… hmmnn… mas madaling magpayo dahil clear yung isip ko. Ikaw kasi you have so many thoughts kaya mahihirapan kang mag decide and you did the right thing na humingi ng payo.” “Do you think gugustuhin pa nyang maging mag-kaibigan kami kahit ligawan ko sya at ayaw nya sa akin?” “Why not naman… I’m sure she will not take that against you because you were just being true to her and yourself.” “Sana nga… sige Naj, I’ll go ahead. Thanks for your time.” “Ok lang. By the way, who’s the lucky girl?” Isang kindat lang ang sinagot nya at… “Malalaman mo rin Naj… sige bye.” “bye…?” Pagkaalis ni Jeff, noon ako nakaramdam ng sakit. Kahit pa kinundisyon ko na ang sarili ko na he and I will only be friends pero bakit nasasaktan pa rin ako. Siguro we cannot really entirely wipe out our feelings for the person we love. But then it is better na nangyari na ‘to. This is bound to happen anyway. “Hoy… bakit parang ang lungkot-lungkot mo.” Nagulat pa ako. Si Roxy. “Ha? Wala. Naisip ko lang yung final plate ko. Di ko pa kasi tapos.” “Ganoon ba? Gusto mo tulungan kita?” “Wag na. Kaya ko na ‘yon mamaya, at saka anong malay mo sa drafting? Baka yan pa ang maging dahilan ng hindi ko pag graduate. Hehehe! Oh, ikaw? Bakit mukhang masaya ka. Don’t tell me na nakapasa ka sa quizz?” “Ito naman o, grabeng manlait. Wala kaming klase, wala si prof.” “Eh di super palakpak na naman ang mga tenga ninyo.” “Well, that’s one reason pero syempre, alam mo naman kung gaano ka terror yung matandang professor na ’yon.” “O sya, sya… so ano yung isang reason?” “Hmmnnn… wala lang. Sabihin na lang natin na inspired ako.…” at ngumiti ng pagkatamis-tamis ang bruha. “Inspired? With whom?” Saglit na tumahimik si Roxy. Then he looked at me. “Sa tingin mo, ok bang maging boyfriend si Jeff?” tanong nya. “Si Jeff? Kayo na ba?” Isang ngiti lang ang sinagot ni Roxy. “Hey, kayo na ba?” Kasabay ang pagtunog ng mahabang bell. Klase ko na. Hindi ako sinagot ni Roxy. Pero sa ngiti nya at kislap ng mga mata, hindi nya na kailangang sagutin ang tanong ko. Masaya ako para sa kaibigan ko pero ang bigat-bigat ng dibdib ko dahil ramdam ko ang sariling pagka-bigo. Halos pigilan ko ang aking sarili na ma-iyak. Doon na lumabas ang lahat ng emosyon ko. Nagtatapang-tapangan lang pala ako. Nagsisinungaling lang pala ako sa sarili ko. Pero kahit ano ang gawin ko, hindi ko pala kayang itago ang tunay kong nararamdaman kay Jeff. At lalong higit na hindi ko magagawang saktan rin ang aking kaibigan. Nagpasya akong wag ng pumasok. Anytime ay maaaring tumulo ang luha ko. Ewan ko ba, akala ko, kaya kong tanggapin eventually na mabigo sa pag-ibig. Matagal pa ay pinrepare ko na ang aking sarili na walang magiging happy ending ang mga pantasya ko. Bakit ngayon ang sakit-sakit? Pag nasa kalagitnaan ka na pala ng sitwasyon, doon mo mari-realize na hindi ganoon ka-simpleng ihanda ang ‘yong sarili. Masasaktan ka pa rin. Mas higit ang sakit sa inaakala mo. Lalo pa at kung talagang napamahal na sa ‘yo ang taong nakatakda ring sumugat sa ‘yong puso.… …my shattered dreams and broken heart …are mending on the shelf …i saw you holding hands …standing close to someone else …now I’m still all alone …wishing all my feelings was gone …gotta get over you …nothing for me to do …but have one last cry… …one last cry …before I leave it all behind …i’ve gotta put you out of my mind this time …stop living a lie, I guess …i’m down to one last cry …i was here you were there guess …we never could agree …while the sun shines on you …i need some love to rain on me …still I sit all alone …wishing all my feelings were gone …gotta get over you …nothing for me to do …but have one last cry …one last cry …before I leave it all behind …i’ve gotta put you out of my mind this time …stop living a lie, I guess …i’m down to one last cry …i know I gotta be strong …but ’round me life goes on and on …and on and on and on …i’m gonna dry my eyes right after …i have my one last cry …one last cry …before I leave it all behind …i’ve gotta put you out of my mind this time …stop living a lie, I guess …i’m down to one last cry Kasabay ng pagtatapos ng awitin ay hindi ko namalayang tuluyan na ngang umagos ang luha ko….kasabay sa malakas na pagbuhos ng ulan… Tila pati langit ay nakiramay sa aking kabiguan. Tatlong oras na pala ako sa loob ng bar. Ilang bote na rin ng beer ang aking naubos. Nagpasya na akong umuwi. Ikinubli ng ulan ang bawat patak ng luha. Hindi ko pansin ang lamig ng tubig ulan, pakiramdam ko ay namanhid na ako sa ginaw. Ngayong gabi ay karamay ko ang langit sa aking kabiguan. Hindi ko inaasahan ang taong naghihintay sa aking pagdating. Si Jeff. Nakaupo sya sa sahig at tila nakatulog sa paghihintay. Ng maramdaman nya ang aking pagdating ay dagli syang tumayo. Si Jeff…. Si Jeff…. “Bakit basang-basa ka ng ulan?” “H-ha… a… e inabutan ako bigla sa labas…” pilit kong ikinukubli ang sakit na aking nadarama. “…hindi ka umattend ng klase mo. hinihintay kita…… umiiyak ka ba Naj?” “….ha? Hinde…” “Is there something wrong?” Gusto kong sabihin sa kanyang “Oo, meron. Kasi nasasaktan ako dahil mahal na pala kita…at may mahal kang iba…” “Wala… wala…” “Kilala kita Naj… you’re hiding something…” “Paano mo naman ako nakilala? You don’t know me well enough Jeff…” sarkastikong sagot ko sa kanya. “Of course I do… I know you may not believe this but I know you Naj… I asked myself several times if I should do this…. But I don’t see anything wrong about it Naj…. “ What is he talking about? “…. Now, wala na akong pakialam kung ano ang sasabihin ng ibang tao. Wala na akong pakialam kung ano man ang isipin nila… but I have to do this Naj… I have to say this… I love you…” Ha? Did he just say that he loves me? “Stop fooling around Jeff… If you’re just saying this dahil naaawa ka sa akin, please don’t. I know about you and Roxy. She’s my friend and I’d rather see her happy…kaya please… don’t make me suffer more… yes I’m in love with you but…” “Naj… Roxy and I are just friends… alam nya yon. Alam nya ang nararamdaman ko sa ‘yo. She in fact volunteered to tell you na about my feelings for you pero I told her na dapat ako ang magsabi… she is happy for both of us… natatakot nga sya ‘coz baka magalit ka kasi she told me about your feelings for me and that only boosted my courage to open up. I love you very much Naj. I have never said this to another man and I thought it would be akward but it seems so perfect. I was rather confused about my feelings before but each day only proves how much I love you and I can’t afford to lose you…. I know I look and sound stupid here but there is no turning back…. Sabi mo nga, I should take my chance than regret it for the rest of my life. Now I am taking my chance and I would like to take that chance to be happy with you Naj… with you… so please don’t take that chance away from me…” There’s no need for me to answer back. I couldn’t think of the right words to say. It was me all along. It was me… It was the sweetest moment of all. Si Jeffrey Angeles… ako…. kaming dalawa…

Epilogue

Hindi ako halos makapaniwala na ang lalaking hinahangaan ko noong una pa man ay nakahiga sa tabi ko. Mahimbing na natutulog. Hindi sya isang pangarap. Ang malagong kilay… ang matangos na ilong… ang manipis na labing bahagyang nakabuka. Marahan kong inilapat ang aking labi sa kanyang mga labi at muling kinabig ang kanyang katawan upang yakapin. Ramdam ko ang init ng kanyang katawan… ang bawat paghinga nya… ang bawat pintig ng puso…. Pinagmasdan ko ang hubog ng hubad nyang katawan… ang makinis na balat… ang matipunong dibdib na dinantayan ng pinong balahibo na gumagapang pa-ibaba… Hindi ko na napigilan ang aking sariling damhin ang magkahalong lambot at tigas ng kanyang katawan….. kaytagal kong hinintay ang ganitong pagkakataon… ang madama ang kanyang katawan sa aking katawan…. ang haplusin ang bawat hibla ng balahibo at marahang haplusin ng aking mga palad. Naramdaman ko ang unti-unting pagtugon ng kanyang katawan sa bawat paghagod ko. Dumilat ang kanyang mga mata… “I love you…..” nakangiting bati ko sa kanya “I love you more…” At kinabig nya ang aking ulo upang muling halikan. Mariin… puno ng pagmamahal. Halos magbaga ang aming mga labi sa init ng hiningang aming pinagsasaluhan. Tila isang tuksong pinagapang nya ang kanyang dila sa aking mga labi. Tinanggap ko ito sa pamamagitan ng marahang pagbuka ng aking bibig. Ipinasok nya ito sa loob at marahang tinukso ang aking dila. Hindi ko na napigilan pa ang aking sarili at tumugon ako sa pagsayaw nito sa loob ng aking bibig. Namnamam ko ang tamis at init… nakapanghihina ang sarap ng kanyang halik. Tinutunaw nito ang natitirang pagtitimpi… hanggang sa tuluyan naming pagbigyan ang tawag ng pag-ibig. Isang butil ng luha ang kumawala sa aking mga mata. Ang luhang naging saksi sa nadarama kong ligaya… ……………………………………………………….. “Nakakainggit kayo?” “Eh bakit kasi ayaw mo pang mag-boyfriend?” “Anong ayaw? Eh lahat yata ng gwapo at ideal boyfriend sa mundo eh bakla.” Katwiran ni Roxy. “Hahaha!” sabay naming tawa ni Jeff. “Bakit nga ganoon no?” “Ah… bahala ka… ang taas kasi ng standard mo.” sagot ni Jeff. “Jeff, di ba may brother ka?” “Yup…” “Pakilala mo naman ako o…” “Sira! First year highschool pa lang yon no.” sagot ko. “Pwede naman akong maghintay eh…” nakakalokang sagot ni Roxy. “Oo, by the time na ready na yung bata…. Matrona ka na…hahahaha!” I didn’t realize na habang nagsasalita ay pinagmamasdan lang pala ako ni Jeff. “Yes sweetie?” nagtatakang tanong ko sa kanya. “Wala lang… just want to say I love you…” “YUCCCKKK!!!!! Ang corny nyo…hahaha!!!!” kantyaw ni Roxy. Ganoon yata talaga pag inlove ka… you don’t mind if you’re the corniest people in the world as long as you were able to express what your heart truly desire. Jeff and I are celebrating our third year. Graduating na sya and I am holding a stable position naman in a construction firm. We are now working on our dreamhouse and our future and we can only hope that love would continue to grow and keep us together for the rest of our lives. The End.

TRUE STORY: Untitled (sex, romance and drama)

From the G-blogs of  Khelhot….

an exerp from YEOHJ blogs…. somehow, nkarelate ako sa kwento. and i want everybody to read it… worth it naman khit medyo mahaba. ANG KWENTO: Pinsan ko si kuya Josh. Labingdalawang taon ang tanda nya sa akin. Ninong niya ang aking tatay at halos sa bahay na namin siya lumaki kaya parang totoong kuya na ang turing ko sa kanya. Bunso si Kuya Josh sa walong magkakapatid at medyo may edad na rin ang kanyang mga magulang kaya hindi na siya nabibigyan ng masyadong atensyon. May kapilyuhan ang pinsan kong ito at maraming beses na siyang napapasok sa gulo pero palagi naman siyang nalulusot sa gusot ng aking tatay. Malaki ang utang na loob ni Kuya Josh kay tatay kaya naman tila ba si tatay lang ang nakakacontrol sa kanya. Dahil dito hinahayaan lang ng magulang ni Kuya Josh na dun siya sa amin pumalagi tutal malapit lang naman ang bahay nila sa amin. May mga pagkakataon na dun siya tumitigil hanggang gabi at dun siya sa kwarto ko pinapatulog ni tatay.
Nag-iisa lang akong anak at tuwang-tuwa ako kapag nasa bahay naming si kuya Josh. Sinasamahan nya ako sa paglalaro kahit na nagbibinata na siya ay pinagbibigyan nya pa rin ako sa aking mga larong pambata. Siguro dahil bunso sya kaya natutuwa rin siya na parang nagkaroon sya ng nakakabatang kapatid sa aking katauhan. Siya ang tumayong kuya ko, nagtuturo ng mga bagay na ang isang kuya lang ang nagtututro sa isang nakakabatang kapatid. Tinutulungan nya ako kapag may project ako sa school. Paminsan-minsan sinasama nya ako kapag may lakad sya sa bayan. Pinagtatanggol nya ako palagi kung may kaaway ako.
Palagi ko syang pinagmamalaki sa mga kalaro at kaibigan ko noon. Sya ang naging idolo ko. Gusto kong maging katulad nya. Gwapo kasi si Kuya Josh, matangkad, kayumanggi ang kulay, medyo kulot ang buhok, at kahit disenueve pa lang sya nung mga panahon na yun ay matipuno na ang kanyang katawan. Sanay kasi sa mabigat na trabaho. Maganda ang kanyang tindig at mahusay manumit kaya naman maraming babae ang nagkakagusto sa kanya. Siyete anyos pa lang ako nun ay palagi ko na syang ginagaya. Minsan nga ay nahuli ko syang naninigarilyo. Sabi nya sa akin huwag daw akong maingay. Wala naman akong balak na isumbong sya bagkus pa nga noong hindi sya nakatingin ay sinubukang kong hithitin ang sigarilyo nya. Naubo ako at noong makita nya tumawa lang sya at pinagsabihan ako ng pabiro.
Gusto ko palagi ko syang kasama. Pero hindi naman pwedeng lagi nya akong bitbit dahil may mga lakad daw na pang binata lang at ang mga barkada nya ang kanyang kasama. Kapag nangyayari yun ang nagtatampo ako sa kanya pero pagdating nya sa bahay at kasama ko na syang maglaro nawawala na lahat ng aking galit. Kasama ko na naman ang aking kuya.
Minsan sa eskuwela napag-usapan ang tungkol sa tuli. Pinagmamalaki ng ilan kong kaibigan na hindi na daw sila supot at palagi daw silang nagbabate. Tahimik lang ako noon at hindi ko maintindihan ang usapan.
Pagdating ko sa bahay, nakita kong nanonood ng tv si kuya Josh sa kwarto ko kaya agad ko syang tinanong, "Kuya Josh, ano ba yung tuli? Para saan ba yun? Ano ba yung supot? Sabi nila sa school supot daw ako."
Natawa lang sya, "Mario, yung pagtutuli ginagawa yun kapag nagbibinata na ang isang lalaki. Huwag kang mag-alala. Siyete ka pa lang naman kaya hindi mo pa kailangan. Isumbong mo sa akin kapag may tumukso ulit sa yo na supot ako at ako ang bahala."
Natuwa naman ako. Pagkatapos tinatong ko, "Eh, Kuya ano naman yung jakol?" Medyo natigilan sya. "Ha! Eh, ginagawa lang yun nga mga binata." Naguluhan ako. "Bakit sabi ng mga ka-klase ko ginagawa daw nila yun? Di ba mga bata pa kami. Pwede ba yun? Pwede ko ba ring gawin yun?" Nangiti lang sya. "Pwede. Makakatulong yun para hindi na masyadong nakakabit sa ulo ang balat kapag tinuli. Para mas madali." Lalo lang akong naguluhan. "Ulo?" sabay kamot sa ulo ko. "Ano bang ginagawa dun?" Gusto ko ring malaman kasi gusto kong madalian ang pagtuli sa akin.
Nakangisi lang sya ulit at pinaupo nya ako sa kama. Nagsimula siyang magpaliwanag. Hininaan nya ang boses na tila ba yaw nyang may ibang makadinig. Nang matapos syang magpaliwanag, natahimik lang ako. May kaka-ibang akong naramdaman sa aking tiyan. Parang nag-iinit. Naramdaman ko rin ang kiliti sa king likuran. Parang yung nararamdaman ko pag-ako’y kinakabahan o kapag nagiging excited. Tanong ko sa aking sarili,
"Nilalaro yung ano? Ginagawa ng lahat? Ginagawa rin kaya ni Kuya Josh."
Na-imagine ko na nilalaro ni Kuya Josh ang kanyang sarili.
"parang gusto kong makita…"
At nararamdaman ko na unti-unting timitigas ang aking ari.
Marahan kong tinanong, "Kuya Josh, ikaw? Ginagawa mo rin ba yun?"
"Syempre naman. Binata na ako." sabay tawa.
"Pwede mo ba kong turuan? Pwede mong bang pakita sa ‘kin kung paano?" medyo nahihiya kong tanong. Sa loob ko inaasahan kong papakita nya sa kin ang paglalaro nya sa sarili. Sumagi rin sa aking isip na parang bawal ang aking gustong mangyari… parang pilyo. Lalong kong naramdaman ang init at ang kiliti.
"Papakita kaya sa akin ni Kuya Josh? Sana… gusto kong makita."
Natigilan ulit sya. Seryoso ang mukha tila tinitimbang kung ano ang susunod nyang gagawin. Kinabahan ako. Baka magalit sa kin si Kuya Josh. Bigla kong dinugtong, "kasi sabi mo mas magiging madali kapag tinuli na ko."
Ngumiti lang ulit si Kuya. "Lock mo yung pinto," sabi nya. Biglang kumabog ang dibdib ko. Nadagdagan na naman ang init at kiliti na nararamdaman ko. Sa loob ko, "Papakita nya sa kin. Makikita ko yung ano ni Kuya Josh. Makikita kong nilalaro nya." Halos hindi ako makalakad nung nilock ko yung pinto.
Pina-upo nya ako ulit sa kama malapit sa kanya. "Halika tuturo ko sa yo."
"Patingin nga ng sa ‘yo", sabi nya sabay hila ng aking shorts at brief ng konti para lumabas ang aking ari. Nagulat ako. Hinawakan nya ang dulo ng balat at hinila nyang pababa. Medyo makirot. Pero di ko napansin dahil nang lumitaw ang ulo, lalo akong nagulat. Sa loob ko "Ganyan pala ang itsura kapag wala nang balat. Iba… parang kabute… parang lumaki… parang and gandang tingnan… ganito kaya ng itsura kapag tuli na… ganito rin kaya ang kay kuya Josh… gusto kong makita."
Hawak ni Kuya Josh ang balat. Ang tindi ng init at kiliti na nararamdaman ko.
"Hawak ni Kuya Josh ang aking ari…"
Timitigas nang tumitigas. Bigla akong nahiya. Tiningnan ko sya baka sya magalit. Pero parang wala lang sa kanya. Sabi nya hahawakan ko lang nang mahigpit at ibaba-taas ang aking kamay para mahila ang balat at lumabas ang ulo. Nang bitawan nya bumalik ang balat. Binilik nya sa loob ng short. "Huwag mo lang pa-panay panayin." sabay tawa.
Magkahalong pagkadismaya ay excitement ang naramdaman ko nun. Akala ko makikita ko ang kay Kuya Josh. Akala ko makikita ko syang naglalaro ng sarili.
"pero hinawakan nya ang sa akin. Sandali nga lang pero hinawakan nya!"
Natigilan ako sa aking pagmu-muni-muni nang may tumawag mula sa kusina. Ang aking nanay. Kakain na raw. Tumayo si Kuya sabay sagot ng malakas, "Opo! Bababa na po kami!" Lumingon sya sa kin na nakangisi, "Ayan, alam mo na. Huwag mong panay-payain.", ulit nya. "Binuksan nya ang pinto at pabulong na sinabi "Huwag mo ding sabihin sa nanay mo na tinuruan na kita. Iisipin nun bata ka pa. Pag babae kasi, di nila masyadong na-iintindihan. Baka pagalitan ako. Magugulat na lang sila na bigla kang tatangkad ." Tumango lang ako. "Tara kain na tayo.
Mula nang turuan ako ni Kuya Josh, lagi ko nang nilalaro ang aking sarili. Sa kwarto… habang nasa banyo… basta kapag ako’y nag-iisa. Sabi ni Kuya Josh huwag ko raw pa-panay-panayin pero kasi habang gingawa ko yun ay laging umuulit sa aking isipan kung paano niya ako tinuruan. Kung paano nya hinawakan ang aking ari… kung paano nya binaba ang balat… kung paano lumitaw ang ulo. Kahit na sandali lang nyang hinawakan, bumabalik ang init at kiliti. Minsan ini-imagine ko na sa halip na sandali lang ay matagal nyang hawak ang ari ko… na kamay nya ang may hawak sa akin… na kamay nya ang nagbababa-taas. Mas matindi ang init sa aking tiyan at kiliti sa aking likod kapag sumasagi sa aking isip ang kanyang gwapong mukha… ang kanyang ngiti… ang kanyang makisig na katawan. Minsan naman ay i-niimagine ko si Kuya Josh na naglalaro rin nang kanyang sarili sa harap ko… nakahiga… walang suot… hubo’t hubad… kita ko ang muscle nya dibdib at tiyan… kita ko ang matipuno nyang braso at bisig na dahan-dahang tumataas baba… kita ko ang kanyang malaking ari… nakatingin sya sa akin… nakangiti… kasabay ko. Sa mga ganitong pagkakataon tumutigil lang ako kapag nararamdaman kong gumagapang ang init mula sa aking tiyan pababa sa aking bayag at palabas sa aking ari… parang sumasabog. Minsan may lumalabas na konti puti mula sa ulo. Nung unang nagyari yon ay kinabahan ako. Tinanong ko si Kuya Josh. Muli tumawa lang sya. Tamod lang daw yun at natural lang. Nawala ang aking takot at mas dumalas ang aking pag-lalaro.
Laging kong nararamdaman ang init at kiliti kapag magkasama kami lalo na kapag kaming dalawa lang. Kahit na nanonod lang kami ng tv o namamsyal sa bayan o naglalaro ng family computer. Lagi kong nag-iisip at umaasa. Umaasa na mangyari ang ilan sa mga iniisip ko… na hawakan nya ang aking ari… na makita ko syang walang saplot… na makita ko ang kanyang buong katawan. … na makita ko naglalaro ng sarili sa aking harapan.
Lagi akong tumititig sa kanya kapag tinatanggal nya ang kanyang t-shirt kapag ma-init. Nakatitig ako ng husto sa kurba ng kanyang muscle sa dibdib at ang mga utong nyang maliliit at medyo mapula. Napansin ko ang mga alon ng kanyang muscle sa tiyan at ang kanyang pusod na may manipis na linya ng balahibong pusa pababa sa loob ng kanyang pantalon. Matanaw ko lang na nakasilip ang garter ng kanyang brief ay nanunuyo na ang aking mga labi. Agad kong binabawi ang aking tingin kapag napapansin nya na ako’y nakatitig.
Kapag dun siya naliligo sya sa amin, inaabangan ko syang lumalabas sa banyo na nakatuwalya lang. Kumakaripas ako papunta sa kwarto para panoorin syang magbihis pero laging nakalock ang kwarto at lumalabas siyang nakabihis na.
Kapag natutulog kaming magkatabi ay pinagmamasdan kong mabuti ang hubog ng kanyang katawan. Minsan na-iisip kong silipin ang kanyang ari kapag tulog na sya pero di ko magawa dahil baka magising siya at magalit sa akin. Kaya niyayakap ko na lang syang mahigpit at idinadantay ang aking binti sa kanyang binti. Lagi ko naman syang niyayakap kapag natutulog kami at niyayakap nya rin ako. Pero ngayon parang may iba nang kahulugan sa akin. Di mawala ang init at kiliti na nararamdaman ko.
Minsan naman nang makita ko syang pumasok sa CR para umihi, kinatok ko sya at matapang kong tinanong kung pwede akong makisabay kasi ihing-ihi na rin ako. Binuksan nya ang pinto at sinabing mauna na lang daw ako. Sobrang hinayang at dismaya ang naramdaman ko noon. Pabulong ko sa akin na "Gusto ko lang namang makita". "Ano?" ang sabi nya. Narinig pala nya. "Wala!" ang sigaw ko sabay takbong umiiyak. Naiwan siyang nagtataka.
Hindi ko alam kung napapansin ni Kuya Josh ang pagbabago sa mga kilos ko. Wala naman syang sinasabi pero natatakot akong malaman nya. Ayokong malaman nya kung anong iniisip ko tungkol sa kanya. Baka magalit sya. Baka iwan nya na ko. Pero di ko mapigilan ang aking sarili. Habang tumatagal ay tumitindi ang aking nararamdaman. Ngunit napapansin ko ring dumadalang ang pagtigil niya sa bahay. Bumalik ang aking kaba. Baka napansin nya kaya ayaw na nyang pumunta sa amin.
"galit na sya sa akin… ayaw nya akong makasama…"
Nang isang linggo na hindi sya dumalaw sa bahay, lalo akong kinabahan. Ayokong magtanong kina tatay. Takot din ako baka nung nalaman ni kuya ay sinumbong nya ako.
"Paano nya nalaman? Baka dahil lagi akong tumitingin… Baka nagsasalita ako pagtulog na ako sa gabi… Baka nababasa nya ang laman ng aking utak."
Lahat ito gumugulo sa aking isipan. Naging matamlay ako pagkaraan ng dalawang lingo na di sya pumunta sa bahay. Nawala ang sigla sa aking katawan. Hindi ako nakikinig pag nasa school. Laging si Kuya Josh na lang ang laman ng isip ko.
Pag-uwi ko nun sa bahay, laking gulat at tuwa ko nung makita ko si Kuya Josh na naka upo sa kama ko at nanonood ng tv! Di ko mapigilan ang sarili ko. Tumakbo ako papunta sa kanya.
"Kuya Josh!" sigaw ko sabay yakap ng mahigpit. Natawa lang sya sabay yakap din sa akin at ginulo nya ang aking buhok. "Galit ka ba sa akin?" tanong ko sa kanya. "Bakit ngayon ka lang pumunta sa bahay?"
"Ha! Bakit naman ako maggagalit sa ‘yo?" nakangiting sagot ni Kuya Josh. "Nagbakasyon kami nila nanay sa Bicol. Namatay kasi yung tiyo nya dun. May inayos tungkol sa mana nilang lupa kaya tumigil muna kami ng dalawang lingo. Pinayagan nya akong mag-absent muna sa school kasi matataas ang grades ko sa test naming. Pinagbutihan ko talaga para makasama kaya nga madalang na akong dumalaw dito nung nakaraan. Bakit? Namiss mo ako ‘no?"
Nang marinig ko ito, halos sumabog ang dibdib ko sa tuwa.
"Di galit sa akin si Kuya Josh! Hindi sya galit sa akin!"
"O, hindi na ako makahinga," pabirong sabi nya.
Noon ko lang napansin na sobra higpit ng yakap ko sa kanya.
Matagal kaming nagkwentuhan. Kinuwento nya ang mga ginawa nila sa Bicol. Marami daw syang nakilalang mga tao. Puro maanghaw daw ang pagkain. Marami din daw siyang nakitang mga lugar. Titig na titig lang ako kay Kuya Josh habang nagsasalita sya.
"Ang gwapo talaga ng kuya ko."
Nang maubos na ang kanyang kwento ay tahimik na lang kaming nanood ng tv. Nakaupo ako sa kanan ni Kuya Josh habang siya naman ay naka-akbay sa akin. Dahil matangkad si Kuya Josh ay kailangan kong siyang tingalain para makita ang kanyang mukha. Kapag napapansin nyang nakatingin ako sa kanya tumitingin din siya sa akin. Ngini-ngitian ko siya na sinusuklian nya rin ng ngiti. Masaya ako. Kontento. Kasama ko na ulit ang aking Kuya.
Maya-maya, hinubad ni Kuya Josh ang kanyang t-shirt. Mainit daw. Unti-unting nanunumbalik ang init sa aking tiyan at kiliti sa aking likod. Naka-akbay si Kuya Josh sa akin, walang t-shirt, naka maong lang na shorts. Ang bango ni kuya Josh. Lalaking-lalaki ang amoy. Napahinga ako ng malalim. Hindi ko alam pero parang biglang nanginig ang aking mga tuhod. Natuyo ang aking mga labi at naramdaman kong tumitigas ang aking harapan. Hindi ko na napapansin ang pinapanood sa tv. Nakatingin lang ako sa kanyang dibdib at sa alon nya sa tiyan.
"parang ang sarap hawakan… himasin…"
"Mario, pakikamot naman ang likod ko," sabi ni Kuya Josh. Bigla kong narinig sa kanya. Dahan dahan kong inabot ang kanyang likod mula sa aking kina-uupuan.
"Taas pa ng konti… sa banding kaliwa… dyan… dyan."
Tinaas niya ang kanyang kamay at sinimulang kamutin ang kanyang kaliwang tagiliran. "Ako na lang Kuya Josh" sabi ko.
"Sige," sabi nya sabay balik ng atensyon sa tv.
Inabot ko ang kanyang kaliwa tagiliran mula sa harap. Kinamot ko habang nakadantay ang aking bisig at braso sa kanyang tiyan. Pa-gaan nang pa-gaan ang aking kamot hanggang parang hinihimasa ko na lang ang kanyang tagiliran. Unti-unting umusod ang aking kamay hanggang sa hinihimas ko na ang kaliwang bahagi ng kanyang tiyan. Tiningnan ko siya. Nakatingin lang siya sa tv at hinahayan lang ako. Hindi ko maintindihan ang aking nararamdaman. Lalong nanginig ang mga tuhod ko, lalong uminit ang aking pakiramdam, lalong tumigas ang aking harapan. Habang marahang hinihimas ang kaliwang bahagi ng tiyan ni Kuya Mario napansin ko ang linya ng balahibong pusa mula sa kanyang pusod pababa sa kanyang maong na short. Pina-abot ko ang aking kamay dito at hinawakan ko ang mga hibla.
"ang lambot… ang sarap hawakan… gusto kong makita kung saan sya patungo…"
Hindi ko alam kung anong pumasok sa akin. Matapang ko hinawakan ang butones ng maong shorts ni Kuya Josh at binuksan ko. Nakita ko ang garter ng brief niya.
"Ano kaya ang itsura ng brief ni Kuya Josh..? gusto kong makita…"
Hinawakan ko ang zipper at unti-unti kong binaba. Lumantad sa akin ang kanyang brief.
"Puti! Puti ang suot na brief ni Kuya Josh! Pareho kami!"
Nakita ko rin ang umbok ng harapan niya.
"ang laki…naaaninag ko…"
Bigla akong natauhan sa aking ginagawa.
"Binuksan ko ang shorts na suot ni Kuya Josh!"
Dahan-dahan akong tumingala.
"napansin kaya nya? galit kaya siya?"
Nakatingin siya sa akin. Hindi siya nakangiti pero hindi rin siya mukhang galit. Parang may gulat sa kanyang mga mata pero tila ba nag hihintay din kung anong susunod na mangyayari. Lumakas ang loob ko.
"Mukha namang hindi galit si kuya Josh. Hinayaan niyang buksan ko ang kanyang shorts. Hahayaan niya kaya ako na tingnan ang kanyang harapan?"
Bumalik ang atensyon ko sa nakalantad na brief ni Kuya Mario. Hinawakan ko ang garter nang aking mga nanginginig na kamay. Damang dama ko ang init sa aking tiyan na bumaba na pati sa aking bayag. Tigas na tigas ang aking harapan.
"Matagal ko nang gustong makita. Makikita ko na ang harapan ni Kuya Josh."
Hinila ko pababa ang garter ng brief… nakita kong kumakapal ang balahibong pusa mula sa kanyang tiyan. Umiitim ang buhok… humahaba.
Patuloy ang paghila ko sa kanyang brief hanggang sa umigkas pataas ang kargada ni Kuya Josh.
"matigas… mahaba… lampas anim na pulgada… nakalabas ang ulo… maganda ang ulo… mapula…"
Hinila ko ang brief niya hanggang sa lumitaw din ang kanyang mga itlog.
"Heto na yata ang pinakamagandang bagay na nakita ko. Ang matagal ko nang inaasam".
Nakalantad sa harap ko ang mahaba at matigas na titi ng Kuya Josh ko. Katulad ng iniimagine ko kapag ako’y naglalaro ng sarili.
"Heto ang itsura kapag tuli na… ang sarap tingnan… ang sarap hawakan…" Hinawakan ko ang katawan ng kanyang kargada. Halos di ko magpang-abot ang aking mga daliri. Gumapang pababa at pataas ang aking kamay.
"ang sarap hawakan…"
Hinawakan ko ang ulo. Pinagala ko ang aking mga palad at mga daliri.
"ang lambot ng ulo kahit ang tigas ng katawan…"
Binaba ko ang aking kamay sa kanyang bayag.
"malambot… ang sarap ding hawakan…"
Kulang ang palad ko para magkasya ang kanyang mga itlog. Hinawakan ko muli ang katawan at dahan dahan kong tinaas hanggang sa ulo. Tumaas baba ang aking kamay. "Hawak ko ang titi ni Kuya Josh… nilalaro ko… Sinasalsal ko si Kuya Josh!"
Parang sasabog ang aking dibdib at ang aking bayag. Narinig kong huminga ng malalim si Kuya Josh tila ba napabuntong hininga. Tinigil ko ang paggalaw ng aking kamay. Tumingin ako ulit patingala. Nakatitig lang si Kuya Josh. Di nakangiti di rin nakasibangot… wala na ang pagkagulat… naghihintay lang. Itinaas ko ang kamay na humawak sa kanyang harapan at inamoy ko habang nakatingin sa kanya. Iba ang amoy… lalaking lalaki. Kinunot ko ang aking ilong kunwari mabaho. Inilapit ko ang parehong kamay sa kanyang ilong. Pinaamoy sa kanya. Kinunot niya rin ang kanyang ilong. Natawa ako. Sa pagkakataong ito, alam kong hindi galit si Kuya Josh. Nalilito marahil pero hindi galit.
"Ok lang sa kanya. Ok lang na binuksan ko ang zipper ng short nya. Ok lang na nakita ko ang harapan nya. Ok lang na hinawakan ko."
Bumalik aang atensyon ko sa harapan ni Kuya Josh. Hinawakan ko ulit ang ulo. Dahan dahan kong binaba ang aking kamay hanggang umabot sa bayag. Pinaglaruan ko ulit ang kanyang mga itlog sa aking mga palad. Pagkatapos ay hinawakan ko ulit ang kanyang kargada at dahan dahang tumaas baba ang aking kamay katulad ng tinuro ni Kuya Josh sa akin dati. Maya-maya ay nakita kong mamasamasa ang ulo. Inilapit ko ang aking mukha. Inamoy ko. Hindi ko alam kung ano ang nagtulak sa akin pero unit-unti kong nilabas ang aking dila at dinilaan ko ang basa sa ulo ng titi ni Kuya Josh. Napahinga ulit siya ng malamin.
"ang sarap… parang ang sarap isubo…"
Binuka ko ang aking bibig at sinubo ko ang titi ni Kuya Josh. Ang tindi ng init na aking nararamdaman.
"ang sarap… hindi ko lang hawak, subo ko pa at nagpapaubaya lang ang Kuya Josh ko."
Bumaba taas ang aking ulo… parang sinasalsal ko sya ng aking bibig. Naramdaman kong napaliyad si Kuya Josh. Iniluwa ko ang kanyang kargada at tumingin ulit ako sa kanya. Nakaliyad sya sa kama at nakatungkod sa kanyang siko.
"Ang gwapo ng Kuya Josh ko… ang ganda ng katawan… ang laki ng titi…"
Hinawakan ko ang kanyang shorts at brief at tuluyang hinila pababa. Gusto kong makita ang kanyang buong katawan na walang saplot… na hubo’t hubad katulad ng iniimagine ko. Muli hinayaan nya lang ako. Tinaas nya ang kanyang puwit para mahila ko pababa ang kanyang natitirang suot. Nakatitig lang siya sa akin. Lumuhod ako sa kanyang harap sa pagitan ng kanyang mga hita. Itinaas ko ang aking kamay at hinimas ko ang kanyang dibdib. Pinagapang ko ang aking palad sa kanyang utong. Binababa ko ang aking kamay sa kanyang tiyan at hinimas ko rin ang mga alon ng muscle nya doon. Pabababa nang pababa hanggang mahawakan ko muli ang kanyang titi. Sinalsal ko muli. Habang dinilaan ko ang kanyang bayag. Mayamaya ay sinubo ko muli ang kanyang titi. Taas-baba … taas-baa. Naririnig ko ang kanyang hininga. Bumibilis. Mahinang umuungol. "Mario, bilisan mo pa…." mahinang bulong ni Kuya Josh. Lalo akong nag-init. "Nagugustuhan ni Kuya Josh ang ginagawa ko sa kanya."
Binilisan ko ang pagbaba taas. Pabilis ng pabilis. "aaaaaaah," mahinang ungol ni Kuya. Taas… baba, Taas… baba.
"Ang sarap ni Kuya Josh."
Taas… baba, Taas… baba.
Hindi ko malaman kung ano ang aking nararamdaman. Para akong mababaliw sa sarap. Parang gutom na gutom ako. Damang dama ko ang kabuuan ng kanyang titi sa aking bibig.
Iniluwa ko ang kargada ni Kuya Josh at sinimulan kong dilaan na parang ice cream habang hinihimas ko ang kanyang bayag. Basang basa na ang kanyang harapan ng aking laway. Sinubo ko ulit at parang ayaw ko nang pakawalan.
"aaaaaah…"
Taas… baba, Taas… baba.
"Ang sarap ni Kuya Josh."
Hinawakan niya ako sa buhok at mahinang bumulong, "Mario tama na… malapit na ko… baka ako pumutok sa bibig mo…"
Hindi ko maintindihan ang ibig sabihin ni Kuya Josh. Nagulat lang ako na pinapatigil nya ako.
"Ayaw na nya?"
Tumigil ako at tumingin sa kanya. Akala ko tatayo na sya. Sa halip ay tuluyan na syang humiga sa kama habang nakalawit ang mga paa. Hinawakan nya ang kanyang titi at nagsimula siyang magbate. Natulala lang ako sa aking kinatatayuan.
"Heto ang laging nasa pangarap ko."
Nasa harapan ko si Kuya Josh… nakahiga… walang suot… hubo’t hubad… naglalaro ng sarili…umuungol ng palakas ng palakas… kita ko ang kanyang malaking dibdib at alon niya sa tiyan… kita ko ang muscle niya sa braso at bisig habang bumababa taas… kita ko ang malaki niyang titi… matigas… mahaba… mapula. Inilabas ko ang aking sariling kargada at nagsimulang magsalsal.
"Sabay kami ni Kuya Josh… sabay kami…"
Pabilis nang pabilis ang pagtaas-baba ng kamay ni Kuya Josh. Palakas nang palakas ang ungol nya, "aaaaahhhh…. malapit na ko…. Lalabas na…. aaaaaaahhhhhhhh….. aaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhh…"
Pulandit mula sa ulo ng titi ni Kuya Josh ang makapal na puting tamod. Ang dami. Tumalsik sa kanyang dibdib at sa kanyang tiyan. Patuloy siya sa pagsalsal tila ba pinipiga kung may lalabas pa. Sa nakita kong iyon ay sumabog na rin ang init mula sa aking bayag at sa aking harapan. Tumalsik sa kama at sa sahig.
Nanatiling nakahiga si Kuya Josh habang hinihingal. Ako man ay parang nakapako sa aking pagkakatayo, hinahabol ang hininga. Nakatitig pa rin ako sa hubad na katawan ng aking pinsan. Maya-mayang bumangon si Kuya Josh. Inabot ang kanyang t-shirt at yun ang ginamit na pampunas sa kanyang katas na tumalsik sa dibdib, tiyan at paligid ng kanyang harapan. Tumayo sya, pinulot ang kanyang brief at shorts, at sinuot. Wala siyang imik habang nagbibihis. Naglakad siya papunta sa pinto pero bago niya ito buksan hinawakan nya ang aking buhok at ginusot nya. Napangiti ako. Lumabas sya ng kuwarto at maya-maya’y narinig kong bumukas ang tubig sa banyo. Ako man ay nagbihis na rin. Kinuha ko ang tissue sa may lamesa malapit sa aking kama at ginamit kong panlinis ng mga tumalsik na katas sa sahig at sa kama. Basa ng pawis ni Kuya Josh ang kobre kama ko. Inamoy ko ito. Amoy ni Kuya Josh. Nanumbalik ang lahat-lahat ng mga nangyari sa amin. Napangiti ako, nahiga at nang maglaon ay nakatulog.
Nagising na lang ako sa sigaw ng aking nanay mula sa kusina para kumain. Pagkababa ko ay hindi ko nakita si Kuya Josh. Nang tanungin ko si nanay ay umuwi na raw. Magkahalong lungkot at saya ang aking naramdaman. Umu-ulit lang nang umu-ulit ang nangyari sa amin ni Kuya Josh habang naghahapunan. Pero na-isip ko na marahil ay matatagalan bago kaming magkita muli.
Sampung taon na ang nakalipas nang huli kong nakita si Kuya Josh. Nang lumabas siya nang bahay namin noong hapon na iyon ay hindi na siya muling bumalik. Labis na lungkot at galit sa sarili ang aking naramdaman noong mga panahon na iyon. Sinisisi ko ang aking sarili sa nangyari. Inisip ko noon na ako ang may kasalanan kung bakit hindi na muling nakita ang aking pinsan. Nagalit siguro siya sa akin dahil sa ginawa ko sa kanya. Maraming mga tanong ang gumugulo sa aking isipan.
"galit kaya siya sa akin? iniiwasan kaya niya ako? sinabi kaya niya sa iba? nagbago na si Kuya Josh… hindi ko na siya muling makikita… ako kasi… hindi ko pinigilan ang sarili ko… ako kasi… ako kasi…"
Nabalitaan ko na lang sa aking tatay na lumipat na si Kuya Josh sa bahay ng kanyang nakatatandang kapatid sa bayan dahil umalis na ang kanyang mga magulang sa bahay nila. Lumipat na sila sa Bicol kung saan magpapatayo sila ng bahay sa kanilang namanang lupa. Si Kuya Josh nama’y tatapusin lang ang eskwela at susunod na rin. Lalong tumindi ang lungkot ko.
"Bicol? Malayo yun! Hindi ko na siya makikita! Hindi man lang siya nagpaalam. Aalis siyang galit sa akin!"
Halos araw-araw akong umiiyak mag-isa sa aking kwarto. Ayaw kong ipakita kay nanay at tatay. Baka kasi malaman nila kung anong nangyari sa amin. Ayaw kong malaman nila. Hindi nila ako ma-iintidihan. Alam kong kapag nalaman ni tatay ay hindi lang sermon ang aabutin ko. Marahil ay itatakwil pa niya ako. Ngunit kahit anong tago ko ay napapansin din nila na wala na ang sigla sa aking katawan. Hindi na ako palangiti at palatawa. Kapag tinatanong nila ako, hindi lang ako iimik. Pagkaraan ng ilang linggo ay hinayaan na lang nila ako. Naging mailap ako sa tao. Mas gusto kong mapag-isa kaysa makisalamuha sa iba. Hindi na ako nakikipaglaro sa kalye. Sa school, nagsasalita lang ako kapag tinatanong pero maliban doon ay tahimik lang ako. Nag-iisip. Nagtatanong sa sarili. Naghihintay. Si Kuya Josh lang ang laman ng isipan ko.
Sa paglipas ng panahon ay dalawa lang ang naging balita ko tungkol kay Kuya Josh. Napag-alaman kong sa Maynila na siya nagpatuloy ng pag-aaral at pagkagraduate niya ay umalis na siya ng Pilipinas para magtrabaho abroad. Si tatay ang nagbabalita sa akin. Wala akong narinig mismo mula kay Kuya Josh. Walang sulat… walang tawag… iniwan na niya ako at kinalimutan. Sa panaginip ko na lang siya nakakasama. Sa aking imahinasyon ko na lang siya nakakapiling. Mas madalas akong magbate mula ng umalis ang aking pinsan. Halos araw-araw ay nilalaro ko ang aking sarili habang umuulit sa aking isipan ang nangyari sa amin noong hapon na iyon. Naaalala ko ang gwapong mukha ni Kuya Josh… ang kanyang ngiti… ang hubog ng kanyang hubad na katawan. Naaalala ko ang bawat kurba ng muscle niya sa dibdib, sa braso at sa tiyan. Nakatatak sa aking isipan ang itsura ng kanyang harapan… ang manipis na linya ng balahibong pusa mula sa kanyang pusod pababa… ang mapula at malambot na ulo ng kanyang kargada… ang mahaba at matigas na katawan… ang kanyang malambot na bayag… ang dama ng kanyang harapan sa aking mga palad… ang lasa sa aking bibig. Kapag ako’y nag-iisa sa kwarto ay nai-i-isip ko pa siyang nakahiga sa aking kama… nakahubo’t hubad… naglalaro ng sarili… pawis… umuungol… nakatingin sa akin. Bumabalik palagi sa akin ang init at kiliti. Wala na si Kuya Josh at ang alaalang ito na lang ang naiwan sa akin.
Dumaan ang mga taon. Marami nang naging pagbabago sa akin. Grumaduate ako ng grade school at pumasok ng high school. Tumangkad na ako. Lumaki ang katawan. Bumaba ang boses. Pero hindi nawala ang aking pagiging mapag-isa at pagiging tahimik. Wala akong naging masyadong kaibigan. Hindi ko sila pinakiki-alaman at ako nama’y pinapabayaan lang nila. Nakikisalamuha lang ako kung kinaka-ilangan. Nakikipag-usap kung tatanungin. Maliban doon ay mas gusto ko ang mapag-isa. Minsan noong fourth year namin ay di ko sinasadyang marinig sa isang umpukan ng mga babae, "Cute sana si Mario kaso loner. Tahimik. Parang laging malamim and iniisip." "Yun nga ang type ko… mysterious ang dating…" "At girl, bukod sa matangkad, ang ganda pa ng katawan. Nakita ko siya minsan after gym class na naghubad ng t-shirt, ang ganda ng abs!" "Pero parang galit sa mundo" "Alam mo namang mas gusto ko ang brooding type…" tapos naghagikgikan sila na hindi nila nalalaman na naroon lang ako sa kanilang likuran.
Sa panahon na ang mga kabataang lalaki ay unti-unti nagiging interesado sa pagkakaroon ng kasintahan, ako pa rin ay nag-iisa. Hindi ko alam. Wala akong magustuhan. Wala kasing makaka-abot sa aking pamantayan… si Kuya Josh. Alam kong iba ang aking damdamin sa karamihan. Alam kong hindi ko ito mai-sasawalat sa buong mundo. Alam kong bawal. Hindi naging mahirap para sa akin na itago ang aking damdamin. Hindi sila nagtataka dahil kaibigan nga wala ako, kasintahan pa. Wala akong barkada. Walang taong umuusisa. Walang nagtatanong. Mas gusto ko yung ganoon. Mas gusto ko ang maging mapag-isa. Kapag nasa bahay ay nanood lang ako ng tv o di kaya ay mag-isang naglalaro ng playstation sa kwarto. Paminsan-minsa’y nagbabasketball akong mag-isa sa likuran ng bahay naming o kaya nama’y nag-w-work-out na mag-isa sa kwarto. Idolo ko pa rin si Kuya Josh. Gusto kong maging kagaya ng katawan niya ang aking katawan kaya nagpabili ako ng weights kay tatay. Bukod dito, palihim akong nag-aral manigarilyo at uminom. Marlboro at San Miguel beer. Katulad ng kay Kuya Josh. Sa bawat hithit at amoy ng usok ay naaalala ko siya. Sa bawat lagok ng beer ay siya ang aking nasa isip. Magaling akong magtago kaya ni minsan ay hindi nalaman ni tatay o ni nanay.
Isang araw ay umalis si nanay at tatay para pumunta sa fiesta sa Lucban kung saan nakatira ang isa kong tiyo. Niyaya nila ako pero tulad ng inaasahan ay hindi ako sumama. Hindi naman nila ako pinilit dahil alam naman nila na ayokong makihalubilo sa ibang tao lalo na sa mga hindi ko kakilala. Dalawang araw daw sila titigil kina tiyo. Sanay na naman akong na-iiwang mag-isa sa bahay. Mula noong tumuntong ako sa high school ay pinagkakatiwala na nila ang bahay sa akin kapag may lakad sila at ayaw kong sumama. Sa loob loob ko’y malaya akong nakakapanigarilyo at umiinom kapag wala sila. Hapon na sila umalis. Mas masarap daw kasing magbiyahe ng gabi. Mabilis at walang traffic. Pagka-alis nila ay agad kong nilock ang pinto at kinuha ang six pack mula sa aking bag para palamigin sa ref. Nagsindi ako ng sigarilyo at humilata sa sala habang nanonood ng tv. Dumaan ang ilang oras, ilang stick ng sigarilyo at ilang lata ng beer. May tama na ako ng mapansin kong madilim na ang paligid sa labas. Mainit. Naghubad ako ng t-shirt at pinatuloy ko ang panonood ng programa sa tv nang biglang may tumigil na tricycle sa harapan ng bahay naming at maya-maya pa’y may kumatok.
"Sino kaya to. Nakakainis naman."
Hindi ko muna sinagot at binuksan ang pinto. Baka umalis din. Pero kumatok ulit at may tumawag mula sa labas, "Ninong!… ninong!"
Pamilyar ang boses. Parang narinig ko na iyon dati. Lumapit ako sa pinto pero di ko muna binuksan.
"Ninong daw… baka para kay tatay…"
"Sino ho yan? Wala ho si tatay. Balik na lang ho kayo." Sigaw ko mula sa loob ng bahay.
"Mario? Mario, ikaw ba yan? Mario, si Josh ‘to."
"Josh? Sinong Mar… si Kuya Josh?!?"
Biglang kumabog and dibdib ko.
"Tama ba ang narinig ko? Si Kuya Josh?!?"
Nanginginig ang kamay ko habang marahan kong binubuksan ko ang pinto. Pagkabukas ko ng pinto ay nakita ko nga si Kuya Josh na nakatayo sa labas ng bahay namin. Ganoon pa rin ang itsura ng pinsan ko, gwapo pa rin… kayumanggi ang kulay… medyo kulot pa rin ang buhok. Matipuno pa rin ang katawan. Lalo pang lumaki ang kanyang dibdib at mga braso kumpara sa dati. Ang ganda pa rin ng kanyang tindig. Walang panama ang mga artista sa kabuuan ni Kuya Josh kahit na simpleng maong at puting t-shirt lang ang suot niya. Ilang sigundo ang dumaan. Nakatitig lang ako sa kanya at siya naman ay nakangiti lang sa akin. Hindi ako makapaniwala. Sampung taon na ang lumipas at heto sa harap ko ngayon ang lalaking matagal nang laman ng aking mga pangarap.
"K..kuya Josh?!" halos hindi ako makapagsalita. Unti-unti akong lumapit. Gusto-gusto ko siyang yakapin pero pinigilan ko ang aking sarili. Sa halip ay iniangat ko ang aking kamay para kamayan ko siya. Inabot niya ang aking kamay. Kinamayan niya ako at hinili papunta sa kanya at niyakap. "Mario!" sabi niyang nakangiti. "Kamusta na?! Ang laki mo na!"
"A..ayos lang. Ikaw?" sagot ko habang nakayakap pa rin sa kanya. "Okay lang ako." Naririnig ko ang tuwa sa kanyang boses. Dama-dama ko ang kanyang dibdib at ang kanyang mga braso na nakayapos sa akin. Bumilis ang tibok ng puso ko. Habang nakayakap kay Kuya Josh ay napangiti ako. Marahil ito ang unang pagkakataon na totoo akong napangiti sa loob ng matagal na panahon.
Pumasok kami sa loob ng bahay. Tuloy-tuloy lang ang pagsasalita niya.
"Ang laki mo na Mario. Nung huli kitang makita, ganito ka lang kalaki."
Natigilan ako. Ayaw kong ungkatin sa harapan niya ang nangyari nung huli kaming nagkita.
"Ngayon ang tangkad mo na. Hahaha. Halos magkasingtangkad na tayo. Ang laki na ng katawan mo ah. Nagw-weights ka ba? Pogi pa rin!" sabay pabirong kurot sa pisngi ko sabay tawa.
"Hehehe. Syempre, idol kita!" sagot ko.
Hindi ko alam. Parang ngayon lumabas ang lahat ng ngiti at tawa na pinigil ko ng sampung taon. Umaapaw ako sa kaligayahan. Napawi lahat ng lungkot at pangamba dahil nakita ko na ulit si Kuya Josh.
Dahil sa bilis ng pangyayari ay hindi ko na nakuhang itago ang upos ng sigarilyo ko at ang lata ng beer. "O, nagyoyosi ka pala?" sabi niyang nakangiti.
"Idol nga kita." sagot ko lang sa kanya. "Kuya, gusto mo ng beer?"
Binigyan ko siya ng beer mula sa ref. "Marami ba ang beer mo Mario. Bibili ako diyan sa tindahan. Balak ko talagang makipag-inuman kay ninong. Nawala sa isip kong pwede ka na rin pala."
"Kaunti lang ang beer sa ref. Hindi kasi alam nila tatay na umiinom ako at naninigarilyo. Wala sila pumunta ng Lucban para mamiyesta. Sa isang araw pa ang balik nila." sabi ko sa kanya.
Napatawa lang siya. "Mana ka talaga sa akin." sabi niya sabay kindat. "O siya. Lalabas lang muna ako para bumili. Pahingi ng sigarilyo Mario. May tsinelas ka ba? Gusto ko nang pagpahingahin tong paa ko. Kanina pa ako nakasapatos." Pinahiram ko nang extrang tsinelas si Kuya Josh. Nang siya ay makpagpalit, lumabas siya at maya-maya pa’y kumatok na muli. May dala na siyang isang case ng beer. Pinalamig muna namin sa ref at inuna muna naming inumin ang beer ko na nasa lata.
Yosi, beer at kwentuhan. Habang dumidilim sa labas ay tumitindi ang tama ko. Habang lumalalim ang gabi ay padami nang padami ang aming kwentuhan at palakas ng palakas ang aming tawanan. Eto na siguro ang pinakamasayang araw sa buhay ko sa lumipas na huling sampung taon. Kasama ko muli ang aking Kuya Josh. Dati ay magkuya ngayon ay tila ba magbarkada. Kapantay ko na si Kuya Josh. Parang ako na siya. Lubos akong natuwa sa naisip kong ito. Wala akong ibang tao na gustong maging katulad kung hindi si Kuya Josh. Ang pinsan ko… idolo… ang kuya ko… ang mahal ko.
Kaming dalawa lang… katulad ng dati. Pero sa likod ng aking isipan ay nag-aalala ako.
"Naaalala pa kaya niya?"
Iniingatan kong huwag mabaling ang usapan namin sa huling araw nang aming pagkikita. Kung kalian nangyari ang nagyari. Ngayong malaki na ako ayoko nang pag-usapan ang bagay na yun. Ayokong ungkatin mismo sa harapan ni Kuya Josh ang nagyari sa amin. Nahihiya ako sa kanya.
Makaraan ng ilang oras ay na-ubusan na kami ng mapagk-kwentuhan. Pareho na kaming may tama. Namumula ng mukha. Tahimik na naninigarilyo. Maya-maya ay pinatay niya ang upos ng kanyang sigarilyo. Naging seryoso ang kanyang mukha. Napawi ang ngiti, "Mario, nagtampo ka ba sa akin nung umalis ako?"
Napatingin lang ako sa kanya. Bumalik sa aking alaala ang ilang araw na umiiyak ako habang nakakulong sa kuwarto. Naalala ko ang pagpawi ng sigla at tuwa sa aking katawan. Tumango lang ako.
"Sabi ko na nga ba. Sorry, Mario, iniwanan kita. Hindi ko na nakuhang magpaalam kasi alam kong hindi mo maiintindihan. Ako man ay ayaw umalis. Gusto ko na lang magpa-iwan dito kina ninong at dito na lang sa inyo tumira pero alam mo naman sila tatay. Siya lagi ang masusunod. Palagi kitang iniisip noong umalis ako. Nag-alala ako noon kasi kapag nawala na ako wala nang magtatanggol sa iyo. Ayaw na ayaw ko na may mananakit sa paborito kong pinsan. Palagi mong iingatan ang iyong sarili. Ayaw kitang makitang masaktan."
Hindi maintindihan kung bakit niya nasabi iyon. Baka dala lang marahil ng kalasingan. Pero malungkot ang tono ng kanyang boses at alam kong alam pa niya ang kanyang sinasabi. Tumahimik ulit siya at pinagpatuloy ang paghithit sa kanyang sigarilyo.
Nagsalita siya muli "Nagulat ka siguro kung bakit ako nagbalik. Naguguluhan pa rin ako…" tumigil siya sa pagsasalita tila ba tinitimbang ang susunod na sasabihin.
"May nabuntis ako sa Bicol nitong huli kong pag-uwi, Mario. Hindi ko siya mahal dahil ang girlfriend ko ay nasa States at magpapakasal na kami dun. Umuwi lang ako para magpaalam kina tatay. Pero gusto nang pamilya babaeng nabuntis ko sa Bicol na pakasalan ko ang kanilang anak. Hindi ako pumayag kahit na binantaan nila ang aking buhay. Hindi raw ako makakaalis ng Bicol kung hindi ko pananagutan ang kanilang anak. Tumakas ako papuntang Maynila sa tulong ng mga barkada ko doon. Pero nasundan nila ako dun kaya ako umuwi dito. Buti na lang naayos ko na lahat ng papeles ko pabalik sa States. Bukas na ang flight ko ng hapon. Aalis na ako at hindi na babalik na muli. Umuwi ako dito para magtago, mahirap na. Bumalik din ako para magpaalam."
Tahimik lang ako at pinagmamasdan ko siya na hinihithit ang kanyang sigarilyo. Umiikot lahat ng kinuwento niya sa utak ko. Nagulat ako at naawa. Ntakot ako para sa kaligtasan ng kuya ko. Nalungkot rin dahil ibig sabihin ay hindi ko na muling makikita ang Kuya Josh ko.
"Tama na nga muna yang malungkot na usapan" sabi niya pilit na ngumiti. "Ayoko ko munang isipin. Bahala na kung ano ang mangyayari. Basta ngyong gabi masaya tayo, di ba?" Sabi niya sabay akbay sa akin. "Basta ngayong gabi tayo lang. May beer pa ba sa ref?"
Tumango lang ako. Hindi pa rin mawala sa isip ko na aalis muli si Kuya Josh.
Tumayo siya at nag-inat. "Mainit," sabi niya at hinubad niya ang kanyang t-shirt. Napatulala lang ako sa aking nakita. Tumambad sa akin ang magandang katawan ng aking pinsan. Maskulado. Maganda ang hubog ng kanyang dibdib at tila ba may nakahalera na pandesal sa kanyang tiyan. Dumako ang aking paningin sa kanyang pusod at binakas ng aking mga mata ang manipis na linya ng balahibo na duon namumula pababa sa harap ng kanyang pantalon. Nakalitaw ang puting garter ng kanyang brief sa kanyang maong. Nanuyo ang aking lalamunan. Nanumbalik ang pamilyar na init sa aking tiyan at ang kiliti sa aking likuran. Napangumbababawan ng libog ang lungkot.
"Ang sexy ni Kuya Josh."
Naglakad siya papuntang kusina. Sinundan ko ng tingin. Ang gandang tingnan pati ang kanyang likuran. Bakat ang mga musle niya kahit sa likod at ang ganda ng hubog ng kanyang puwit. Habang nakatingin sa kanya umangat ang aking kamay at pumatong sa sarili kong dibdib. Wala ako sa aking sarili nang hinimas ko ang aking dibdib pababa sa aking tiyan.
"ang ganda pa rin ng katawan ni kuya Josh… ang sarap hawakan"
Bumalik si Kuya Josh na may dalang dalawang beer. Nakatitig pa rin ako sa kanyang katawan. Parang bumagal ang takbo ng mundo habang papalapit siya. Parang may papalapit na anghel sa akin… maganda ang katawan… gwapo at maamo ang mukha… may dalang beer. Hindi ko namalayan na nakatitig na rin si Kuya Josh sa akin. Pamilyar ang ekspresyon ng kanyang mukha. Hindi nakangiti pero hindi rin galit.
"Napansin kaya niya na nakatitig ako."
Lumapit siya at umupo sa tabi ko. Nanginginig ang tuhod ko. Hindi ko alam kung bakit.
Binuksan niya ang dalawang beer. Inabot niya sa akin ang isa. Ininom niya ang hawak niya. Pagkaraan ay tumungo ng konti si Kuya Josh, inilapit ang mukha nya sa mukha ko at mahinang sinabi, "Naalala mo pa ba yung nangyari sa atin?"
Natigilan ako. Kinabahan.
"Naalala pa pala niya."
Napatingin ako sa kanya. Nakangisi lang siya. Nakatingin sa akin.
"Ang alin?" ang mahina kong tanong kunwari’y hindi ko naaalala. Umaasa akong hindi yung iniisip ko ang tinutukoy niya. Alam kong namumula ang aking mukha. Hindi sa kalasingan kundi sa kahihiyan. Ngunit sa kabila nito may nararamdaman ko ang simula ng kiliti sa aking likod. Ayokong pag-usapan pero umiinit ang aking pakiramdam dahil bumabalik sa akin ang alaala ng nangyari sa amin.
"Hindi mo naalala?" mahinang tanong muli ni Kuya Josh habang nakangisi pa rin. "Yung tsinupa mo ako."
"Putang ina! Naaalala pa niya! Sinabi niya!"
Napayuko lang ako. Hindi makasagot. Sapat na sigurong sagot sa kanya yun.
"Bakit niya tinatanong? Bakit kailangan niyang ipaalala sa akin?"
Matagal bago ako nakasagot. "Naalala mo pa pala…" bulong ko.
"Oo naman. Makakalimutan ko ba yun." sagot niya. Nakangisi pa rin.
"Kinukutya ba niya ako?
"Sorry Kuya Josh." Nanginginig ang boses ko "Hindi ko alam kung anong… gusto ko lang namang… s..ssorry…" Hindi matapos ang aking sasabihin at tumulo ang luha ko. Hiyang hiya ako kay Kuya Josh. Hiyang hiya ako sa aking sarili. Ayokong pag-usapan.
"O, bakit ka umiiyak?" Hinawakan niya ang aking pisngi at pinunasan ang aking luha ng kanyang daliri. Napatingin ako sa kanya. Nakangiti siya sa akin at ginusot niya ang aking buhok. Gumaan ng konti ang loob ko dahil doon.
"Sorry kuya. Nahihiya kasi ako sa iyo," sagot ko. "Nagalit ka ba sa akin dahil sa… dahil dun?"
Natawa lang siya "Medyo nagulat pero hindi ako galit. Alam mo naman dati pa na di ako maaaring magalit sa iyo." Patuloy niya, "Alam mo bang sa lahat ng ating mga pinsan, ikaw ang mahal na mahal ko."
Nagulat ako sa kanyang sinabi. Tiningnan ko siya. Napansin kong namumula pa rin ang kanyang mukha.
"Tama ba ang aking narinig? Mahal niya ako. Baka lasing lang si Kuya Josh."
"Lasing ka na yata Kuya…" sabi ko na di makapaniwala. Daanin na lang natin sa biro.
"Hindi. Hindi pa ko lasing. Alam ko ang sinasabi ko. Sa lahat ng pinsan natin, ikaw ang pinakamahal ko. Ewan ko ba. Ang cute cute mo noong bata ka kaya kahit anong request mo, sunod lang ako. Hehehehe. Inosente. Lahat parang gusto mong malaman. Hahaha. So, sa nakalipas na sampung taon iniisip mong galit ako sa iyo. Ah, kaya ka pala hindi sumusulat. Huwag kang mag-alala Mario, hindi ako galit sa iyo. Sa sobrang mahal ko sa iyo bata ka, kahit anong gusto mo noon ok lang. Pati yung nangyari. At saka… nagustuhan ko rin naman."
Kumabog ang aking dibdib. Ngayon ko lang narining kay Kuya Josh ang mga salitang ito. Ngayon ko lang narinig sa kanya na mahal niya ako. Marahil iba ito sa pagmamahal na nadarama ko para sa kanya pero sapat na sa akin na marinig ang mga salitang ito mula sa mga labi niya. Ngayon ko lang narinig kung ano ang reaksiyon niya tungkol sa nangyari sa amin.
"Noong una akala ko wala lang." nagpatuloy siya sa pagsasalita "Nagsimula akong magtaka nung binaba mo na yung zipper ko…"
Dumaragdag ang init sa katawan ko habang kay Kuya Josh mismo nanggagaling ang salaysay ng nangyari sa amin. Unti-unting tumitigas ang aking harapan.
"Hindi ko nga alam pero hinihila mo pa lang pababa ang brief ko ay tigas an tigas na ako. Noon lang kasi ako hinubaran ng katulad ng ginawa mo. Ewan ko siguro na-excite ako dahil sa ibang kakaibang experience yun." "Lalo na nung hinawakan mo. Noon lang din ako nahawakan ng ibang tao. Nakakakiliti pala. Nakakalibog."
Sa kabila ng nagsisimulang pagnanasa ay nambalik ang hiya. Dama ko na umiinit at namumula muli aking mukha. Tuloy pa rin si Kuya Josh sa pagsasalita, "Libog na libog na ko habang sinsalsal mo ako. Halos mabaliw ako sa sarap nung isubo mo. Ganun pala ang pakiramdam ng matsupa. Basa. Mainit. Kakaiba ang sarap… Tulad ngayon, inaalala ko lang ay tinigigasan na ako."
Napatingin ako kay Kuya Josh sa kanyang sinabi. Tinigigasan na raw siya. Lumakas ang init na nadaram ko sa aking tiyan at ang kiliti sa aking likod. Nanginig ang aking mga tuhod.
Nagkatinginan kami ni Kuya Josh. Hindi ko mabasa ang kanyang mukha.
"Hindi ko siya maintindihan. Bakit niya pinapaalala sa akin? Bakit niya sinasabi sa akin to? Tinutukso ba niya ako? Ang gwapo ni Kuya Josh… ang sexy ng katawan…gusto ko ulit makita ang kanyang harapan… "
Nagpatuloy lang siya ng kwento, "Nung lumabas nga ako ng kuwarto at pumunta sa banyo para maglinis ng katawan, nagbate ako ulit. Libog na libog ako sa ginawa mo nun sa akin. Hindi pa ako nakuntento. Kakaiba.."
Nag-uumapaw na ang libog ko sa katawan. Pero balot pa rin ng lito ang aking isip. Mahina kong tinanong sa kaniya, "Bakit Kuya Josh? Bakit mo pinapa-alala sa akin?"
"Hindi ko alam. Siguro dahil iyon ang huling beses na nagkita tayo. Kaya iyon ang una kong na-alala nang nagkita tayo." Tumahimik siya. Ako rin. Nagsindi siya ng sigarilyo. Ako rin.
Lumapit ulit ang mukha niya sa akin tila ba away niyang may ibang makarinig kahit na kaming dalawa lang ang nasa bahay. Mahina ulit ang kanyang boses, "Mario, bukod ba sa akin… naulit pa sa iba?"
"Ano?! Anong sabi niya?!"
"Hindi po Kuya!" malakas kong sabi. "Hindi na po na-ulit. Walang iba…wala… i.i..ikaw lang."
Hindi ko alam kung mahihiya ako sa aking sinabi. Napatingin lang ulit ako sa kanya at nakita ko siyang tumatango, "Ok. Gusto ko lang malaman."
Humithit ulit siya ng sigarilyo at nagtanong muli, "May balak ka bang gawin ulit sa iba?"
Nagulat ulit ako sa tanong niya. "Hindi ko po alam," mahinang sagot ko habang nakayuko.
"Gusto ko ulit gawin sa iyo."
"Gusto mo ba ulit gawin sa akin?" tanong niyang tila ba nababasa ang laman ng utak ko.
Napatingin ulit ako sa kanya. Hindi ako makasagot.
"Gusto ko! Gusto ko! Gusto ko ulit makita ang kanyang katawan na walang suot. Gusto ko ulit makita siya nakahubo’t hubad. Gusto ko ulit makita ang kanyang harapan. Gusto ko ulit hawakan, paglaruan, isubo. Gusto ko!"
Humina ulit ang boses niya. "Sabihin mo lang Mario… papayag ako."
Hindi ako makapaniwala sa aking narinig. "Kuya Josh…" yun lang ang aking nasabi.
Sumandal si Kuya Josh sa sandalan ng sofa habang nakatingin sa akin. Bumalik ulit ang ekspesyon sa kanyang mukha… hindi siya nakangiti… hindi rin mukhang galit… parang naghihintay.
"Papayag daw siya…"
Nakatitig lang ako sa kanyang mukha
"Ang gwapo ng aking kuya…"
Hindi pa rin ako makapaniwala. Bumaba ang aking tingin sa kanyang dibdib.
"ang ganda ng hubog… "
Bumaba ulit ang aking tingin sa kanyang tiyan. Muli kong pinagmasdan ang alon ng muscle niya sa tiyan. Napansin ko muli ang manipis na linya ng buhok mula sa kanyang pusod pababa sa kanyang maong. Lumapit ako ng sa kanyang kinauupuan. Pinatong ko ang isa kong kamay sa kanyang tiyan at sinimulan kong paglaruan ang mga hibla.
"ang lambot…"
Nakatingin lang sa akin si Kuya Josh. Pinagapang ko ang aking kamay pataas sa kanyang dibdib. Hinimas ko mula kanan pakaliwa at pabalik. Gumulong sa ilalim ng aking mga palad ang kanyang mga utong na unti-unting tumitigas. Napansin kong lumalalim ang kangyang hininga.
"Hinihimas ko ang dibdib ni Kuya Josh…"
Bumalik ang aking kamay sa kanyang tiyan.
Gusto ko ulit makita ng harapan ni Kuya Josh… gusto kong hawakan…ganoon pa rin kaya ang itsura…"
Nanginginig ang mga kamay ko habang dahan-dahan kong binuksan ang butones ng kanyang maong. Nakatingin lang siya sa akin. Sinunod kong binaba ang zipper. Unti-unting lumitaw ang kabuan ng kanyang brief.
"Kulay puti… katulad ng dati…"
Binuka ko ang kanyang pantalon. Lumitaw ang kabuuan ng kanyang brief… nakabukol. Tiningnan ko muli si Kuya Josh. Pinagmamasdan lang niya ang aking ginagawa.
Hindi pa rin ako makapaniwala. Heto nasa harapan ko marahil ang pinakagwapong lalaki sa balat ng lupa… nakahayag sa aking harapan ang ganda ng hubog ng kanyang katawan… nakabukas ang pantalon… nakalitaw ang kanyang brief na nakabukol… naghihintay… pumapayag… nagpapa-ubaya sa aking gagawin.
"Ang sexy ng kuya ko…gusto kong makita lahat…"
Pinatong ko ang aking kamay sa kanyang hita at dahan-dahan kong pinagapang pataas hanggang sa maipatong ko ang aking kamay sa kanyang harapan.
"Hawak ko ang titi niKuya Josh… ang tigas… ang haba…"
Hinimas ko ang ang kanyang alaga mula sa ibabaw ng kanyang brief. Dahan-dahan… pataas baba. Lumalalim muli ang kanyang hininga. Tumingin ako sa kanya at nakita kong nakatingala siya habang nakapikit ang kanyang mga mata.
Hinawakan ko ang kanyang brief at hinila kong pababa dahan-dahan…
Umigkas ang kanyang galit na kargada pataas.
"Ang titi ni Kuya Josh…"
Pinagmasdan ko ito. Nakalantad sa aking harapan ang pinakamagandang bagay sa buong mundo… ang titi ng aking pinsan… mahaba… matigas… mamula-mula ang ulo… napapaligiran ng malagong buhok.
Hinila kong pababa ang kanyang pantalon at brief. Inangat niya ng kaunti ang kanyang puwit. Lumitaw ang kanyang mga bayag. Hinila ko ang kanyang natitirang saplot pababa hanggang kanyang paa. Inagat niya ng bahagya ang kanyang mga paa para pakawalan ang kanyang pantalon. Pinagmasdan ko ang hubo’t huban na katawan ni Kuya Josh… Pinikit ko ang aking mga mata para itatak sa aking isipan ang aking nakita.
"Si Kuya Josh… walang saplot… hubo’t hubad… nakaupo sa aking harapan… maskulado ang dibdib, tiyan, braso at binti… nakatayo ang kanyang galit na kargada…naghihintay…"
Tigas na tigas ang aking harapan habang nilulunod ko ng tingin ang kanyang buong katawan. Gusto ring makawala ng sarili kong karada. Parang mawawarak ang suot kong shorts sa kalibugang aking nararamdaman. Hinubad ko ang aking shorts at brief at umigkas din paharap ang aking alaga. Hinimas ko ito dahan-dahan pataas pababa. "Magakasing haba kami ni Kuya Josh… magkasinglaki… magkasing tigas"
Nagsimula akong magsalsal habang tinititigan ko ang aking pinsan mula ulo hanggang paa.
Nagmulat sya ng mga mata at nakita niya akong walang saplot. Tumingin siya sa aking dibdib pababa sa tiyan… pababa sa aking harapan na aking pinaglalaruan.
"Ako rin Mario…" ang sabi niya.
Nilipat ko ang aking alaga sa aking kaliwang kamay at pinagapang ko ang aking kanang kamay sa kanyang hita. Pinagapang ko pataas hanggang sa umabot sa gilid ng kanyang bayag. Hinawakan ko ang kanyang itlog at pinaglaruan sa aking mga palad.
"Ang lambot… ang sarap…"
Muling gumapang ang aking kamay hanggang umabot ang aking palad sa kahabaan ng kanyang titi. Hinimas ko ito pataas at pababa.
"Sinasalsal ko si Kuya Josh… sabay kami…"
Pinagulong ko ang aking palad sa ibabaw ng ulo. Binaba ko muli sa katawan at muli ko siyang sinalsal.
"M.M..Mario…" mahina niyang ulong.
Inilapit ko ang aking mukha sa kanyang alaga. Inilabas ko ang aking dila at dinilaan ko ang ulo. Napaliyad siya. Tumingin ako sa kanyang mukha. Nakapikit siya habang hinihimas ng kamay ang kanyang dibdib. Bumalik ang atensyon ko sa kanyang kargada. Dinilaan ko itong parang ice-cream. Mula ulo hanggang sa bayag at pabalik… paulit -ulit.
"Aahh…Mario…"
Sinubo ko ang ulo habang pinaglalaruan ng aking kanang kamay ang kanayng bayag at sinasalsal ko ang aking sarili ng kaliwa.
Taas-baba… taas-baba…
"Subo ko ang titi ni Kuya Josh…"
"Aaaaahhh…M.M..Mario…."
Naramdaman ko ang pagpatong ng kamay ni Kuya Mario sa aking buhok. Paulit-ulit niyang hinimas niya ito hanggang sa aking batok.
Taas-baba… taas-baba…
"Ang sarap ni Kuya Josh…"
"Aaaaahhhh…."

Damang dama ko sa aking bibig ang kabuuan ng kargada ng aking pinsan.
"Aaaaaaaahhhhhhhh…."
"Mario… malapit na…"
Inuluwa ko ang kanyang kargada at hinalikan ko ang kanyang malagong buhok… pataas sa hibla ng buhok hanggang sa pusod habang sinasalsal ko siya at ang aking sarili.
"Aaaaaaaahhhhhh… Mario…."
Binilisan ko ang pagsalsal sa kanya. Patuloy ang pagtaas ng aking paghalik… umabot ako sa kanyang dibdib… sa kanyang mga utong….dinilaan ko ang kanan nyong utong…
Palakas ng palakas ang kanyang pag-ungol sambit ang aking pangalan. Pabilis ng pabilis ang pagsalsal ko sa kanya at sa aking sarili. Puputok na rin ako.
…pinaglaruan ng dila ko ang ang kaliwa…
"Ayan na….."
Umabot ang aking halik sa kanyang leeg…
"Mario…"
…sa kanyang baba…
"aaaaaaahhhhhhhh…….Marioo…."
…sa kanyang labi…
"Aaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh……"
Sumabog mula sa ulo ng kargada ang malapot na tamod papunta sa aming mga katawan habang hinahalikan ko ang nakabuka niyang bibig. Humalik siya pabalik. Pumasok ang dila ko sa kanyang bibig at naglaro ang aming mga dila. Kasabay ng aming mainit na halikan ay sumambulat din aking katas… tumalsik sa aming mga dibdib…
"Aaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhh…. Kuya Joshnn……..
Hinalikan ko ang kanyang buong mukha.
"Mahal na mahal kita Kuya Josh…."
Bumalik ang aking halik sa kanyang bibig habang niyakap ko siya ng mahigpit. Nakayakap din siya sa akin. Naghalo sa aming mga katawan ang pawis… sa aming mga bibig ang aming mga laway at sa aming mga dibdib ang katas ng aming pagkalalaki.
Niyakap ko siya ng mahigpit na mahigpit. Nag-uumapaw ang pagmamahal mula sa akin. Damang dama ko ang balat niya sa balat ko… ang dibdib niya sa aking dibdib… ang matipuno niyang braso sa aking gilid at likuran. Pakiramdam ko’y nasa langit na ako. Ayaw ko siyang bitawan. Hinalikan niya ako sa noo, ginusot niya ang aking buhok at ngumiti siya sa akin.
Tumayo kami. Umakbay siya sa akin at hinawakan ko siya sa may bewang. Ako ang nangunguna. Umakyat kami ng hagdanan papunta sa aking kwarto. Kung may nakasilip sa bintana at nakakakita sa amin ay ano kaya ang kanilang iisipin? Dalawang matipunong lalaki… parehong walang saplot… magkaakbay. Wala akong paki-alam. Basta ang alam ko ay kasama ko ang aking Kuya Josh. Pagkapasok naming sa kuwarto ay nahiga kaming magkatabi sa aking kama. Bakas pa rin sa aming mga katawan ang katas ng aming ginawa. Pareho naming hindi pinapansin. Habang nakahiga ay hinalikan ko siya muli sa labi. Gumanti rin siya ng halik. Unti-unti na namang tumigas ang aking alaga. Hinawakan ko muli ang kanyang harapan at naramdaman kong tumitigas ulit ito habang nasa aking mga palad. Muli ko siyang hinimas at hinayaan lang niya ako.
"Ngayong gabi kami lang ni Kuya Josh… nagyong gabi solo ko siya…"
"Kuya Josh…" bulong ko sa kanya "…pwede mo rin ba akong hawakan?"
"S.s.sige…" ang sabi niya at pinabalutan ng kanyang kamay ang aking alaga.
"Hawak ni Kuya Josh ang aking harapan… sinasalsal ako ni Kuya Josh…"
Hinalikan ko siyang muli. Naglaro muli ang aming mga dila habang hawak ko ang kanya at hawak niya ang akin.
Pabilis ng pabilis… bawat sulok ng kanyang bibig ay ginalugad ng aking dila…. pabilis ng pabilis… damang dama ko ang kamay ni Kuya Josh na nilalaro ang aking galit na harapan.
"ang sarap…sige pa… ang sarap…"
Para na akong mababaliw… pabilis ng pabilis… taas-baba…taas-baba…
"aaaaaahhhhh…. Kuya Josh…."
"aaaaaahhhhh…. Mario…."
Sinasal naming ang isa’t-isa hanggang sa muli pumulandit mula sa aming mga ulo an gaming mga katas.
"Aaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhh….."
Sabay ang aming pag-ungol… sabay ang aming pagputok…
"Mahal na mahal kita Kuya Josh…"
"Mahal na mahal rin kita Mario…"
Iyon na ang aking huling narinig bago ako nakatulog sa piling ng aking Kuya Josh.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Tanghaling tapat na nang ako ay magising. Wala na si Kuya Josh sa aking tabi. Bumaba ako sa sala. Wala na rin ang kalat ng aming inuman. Malinis na ang sala… wala na ang mga lata at bote ng beer… wala na ang mga upos ng sigarilyo… wala na rin si Kuya Josh.
Napansin kong nakasara ang pinto pero hindi naka lock. Bumaba ako at nilock ang pintuan.
"Wala na si Kuya Josh… pupunta na siyang America at hindi na siya babalik…"
Umakyat muli ako sa aking kwarto at nahiga sa aking kama. Nanumbalik ang lungkot. Gusto na lang matulog muli. Kung panaginip lang yung kagabi baka pwede ko pang dugtungan. Pero hindi siya panaginip. Dama ko pa sa aking katawan ang lagkit n gaming magkahalong pawis at katas… nalalanghap ko pa mula sa aming kama ang amoy ng aking kuya. Nahiga ako at inamoy ang kanyang unan. Inangat ko ito at niyakap nang mahigpit nang may mapansin akong sulat sa pinagtanglan ko ng unan. Dagli akong bumangon at binasa ko ito. Hindi ko mapigilan ang luha habang binabasa ko ang sulat na iniwan ni Kuya Josh. Hindi dahil sa lungkot ng kanyang paglisan kundi dahil sa alam kong kahit saan siya naroroon ay mahal niya ako. Alam kong iba ito sa pagmamahal na nararamdamn ko para sa kanya pero para sa akin ay sapat na iyon.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Mahal kong Mario,
Malamang habang binabasa mo ito ay wala na ako. Marahil ay kasalukuyan na akong nasa himpapawid papuntang America.
Alam kong nagtampo ka sa akin nung una akong umalis. Sa pagkakataong ito ay ayokong umalis na may galit ka sa akin. Ang gusto ko ay may ma-iiwan akong magandang ala-ala sa iyo at ayokong may pabaon ka sa aking lungkot o tampo.
Matagal na panahon akong hindi babalik ng Pilipinas. Maaari ngang hindi na. Pero ito ang tatandaan mo, sa lahat nating magpipinsan, ikaw ang pinakamahal ko. Higit pa sa tunay na kapatid ang turing ko sa iyo. Natutuwa akong lumaki ka nang maayos. Naalala ko ang sarili ko sa iyo. Pero huwag kang tutulad sa akin. Huwag mong sisirain ang buhay mo. Susundin mo palagi ang bilin ng tatay mo sa iyo. Iingatan mo ang iyong sarili. Ayaw kong makita kang masaktan.
Magiging maingat ka sana lalo na sa pagpili ng iyong "mamahalin." Alam mo na naman siguro ang ibig kong sabihin. Pero kung ako ang iyong tatanungin, sanay naging sapat na sa iyo ang nangyari sa atin at huwag ka nang humanap ng iba. Natatakot akong baka masaktan ka lang. Hindi lahat ng tao ay tulad ko, Mario. Hindi lahat ay nagbibigay nang walang hihinging kapalit. Ngunit nasa sa iyo naman ang desisyon. Alam ko naman na ang mga bagay na tulad ng pag-ibig at mga kaparehas nitong damdamin ay di maaaring pigilan.
Aalagaan mo palagi ang iyong sarili. Susulat ako sa iyo palagi pero papalipasin ko muna siguro ang gulo iniwan ko sa Bicol. Mahirap na baka madamay pa kayo.
Ipaalam mo na lang ako kina ninong at ninang. Pakisabi na ninong ko pa rin sila sa kasal at may kinuha na akong proxy pala sa kanila. Sana naandito ka sa araw ng kasal ko. Siyempre sino pa ang gusto kong makasama sa mahalagang araw na iyon kundi ang aking kapatid. Matutuwa ka sa magiging Ate Luisa mo. Pihadong magkakasundo kayong dalawa. Dahil sa kanya napag-alaman kong masaya pala ang mundo, Mario.
Alam ko balang araw matatagpuan mo rin ito.
Nagmamahal,
Josh